Voor Vincent Croiset is een bijzondere theaterperiode tot een einde gekomen. De 53-jarige acteur speelde de afgelopen maanden mee in de voorstelling De Opvolgers. Dat deed hij samen met zijn collega’s van De Nieuwe Ploeg. Nu de laatste voorstelling achter de rug is, merkt Vincent dat het afscheid hem meer doet dan hij vooraf had gedacht.
Op Instagram deelt hij een video die hij vlak voor de slotvoorstelling opneemt. Daarin vertelt hij openhartig hoe vreemd zo’n laatste keer voelt. Voor acteurs is een voorstelling vaak weken of maanden een vast onderdeel van hun leven. Je reist samen, speelt samen en bouwt met elkaar iets op. Als dat ineens stopt, valt er een stuk routine weg.
Vincent beschrijft het afscheid op een opvallende manier. Voor hem voelt het alsof er een cassettebandje wordt uitgewist. Daarmee bedoelt hij dat een periode echt wordt afgesloten. De voorstelling, de mensen en de vaste momenten verdwijnen niet uit zijn geheugen, maar het dagelijks ritme stopt wel. Dat raakt hem zichtbaar.
Laatste voorstelling raakt Vincent
In de video laat Vincent merken dat hij moeite heeft met het einde van de reeks. “De laatste” noemt hij altijd een beetje gek. Dat zullen veel theatermakers herkennen. Een voorstelling leeft zolang je die speelt. Daarna blijft alleen de herinnering over. Dat kan mooi zijn, maar ook pijnlijk.
Voor Vincent was De Opvolgers niet zomaar een klus. De voorstelling kwam in een periode waarin hij privé veel had meegemaakt. Daardoor kreeg het spelen extra betekenis. Op het podium staan bood hem afleiding, structuur en contact met collega’s. Juist dat maakte deze reeks belangrijk voor hem.
Hij zegt dan ook dat hij het zal missen. Dat gaat waarschijnlijk niet alleen over het applaus of de voorstelling zelf. Het gaat ook over alles daaromheen. De kleedkamers, de gesprekken, de spanning vlak voor opkomst en de energie van het publiek. Theater bestaat uit meer dan alleen de scène.
De laatste voorstelling voelt daarom als een kleine breuk. Iets wat maandenlang bij je hoorde, is ineens klaar. Vincent probeert dat moment onder woorden te brengen, maar je ziet dat het hem raakt. Hij wordt er emotioneel van, zegt hij zelf. Tegelijk houdt hij vertrouwen dat het goedkomt.
Dit bericht op Instagram bekijken
Afleiding na moeilijke periode
De theaterreeks betekende veel voor Vincent, zeker na zijn gezondheidsnieuws. In november vorig jaar maakte hij bekend dat hij een agressieve vorm van kanker heeft. Dat was een enorme schok. Voor hemzelf, maar ook voor zijn omgeving en volgers. Sindsdien deelde hij af en toe hoe het met hem ging.
Juist na zo’n diagnose kan werk een andere betekenis krijgen. Voor sommige mensen is rust belangrijk. Voor anderen helpt het om bezig te blijven. Bij Vincent lijkt het theater hem steun te hebben gegeven. Hij noemt de periode een fijne afleiding na alles wat hij heeft meegemaakt.
Dat is goed te begrijpen. Op het podium moet je in het moment zijn. Je bent bezig met tekst, timing, collega’s en publiek. Daardoor is er even minder ruimte voor zorgen. Niet omdat die zorgen verdwijnen, maar omdat je aandacht ergens anders naartoe gaat. Dat kan veel waard zijn.
Ook de groep om hem heen speelde daarin een grote rol. Vincent kijkt met warmte terug op zijn collega’s. Hij noemt hen een geweldige groep. In een intensieve tour ontstaat vaak een hechte band. Je maakt lange dagen, deelt spanning en draagt samen de voorstelling. Dat kan in een zware tijd veel steun geven.
Backstage contact met volgers
Tijdens de tour nam Vincent zijn volgers regelmatig mee achter de schermen. Via Instagram deelde hij video’s vanuit de backstage. Daarin vertelde hij niet alleen over de voorstelling, maar ook over hoe het met hem ging. Die openheid werd door veel mensen gewaardeerd.
Voor volgers gaf dat een persoonlijk inkijkje in zijn leven. Ze zagen niet alleen de acteur, maar ook de mens achter de rol. Vincent liet zien hoe hij met zijn situatie omgaat. Soms luchtig, soms kwetsbaar, maar altijd op zijn eigen manier. Dat maakte zijn updates herkenbaar en oprecht.
Hij zegt dat hij voorlopig wil blijven delen. Helemaal stoppen met die video’s lijkt hij nog niet van plan. Dat past bij de band die hij de afgelopen tijd met zijn volgers heeft opgebouwd. Mensen leven met hem mee en volgen zijn herstel en plannen. Voor Vincent kan dat contact ook steunend zijn.
Toch lijkt hij ook ruimte voor rust te willen nemen. De tour is voorbij en daarmee valt een drukke periode weg. Dat geeft tijd om bij te komen. Na maanden spelen en reizen is dat waarschijnlijk welkom. Zeker wanneer je gezondheid veel aandacht vraagt.
Hoop op nieuw toneelwerk
Hoewel Vincent nu afscheid neemt van De Opvolgers, denkt hij wel voorzichtig vooruit. Hij hoopt ooit weer op het grote toneel te staan. Die wens laat zien dat zijn liefde voor theater niet verdwenen is. Het podium blijft trekken, ook na een zware tijd.
Tegelijk is hij realistisch. Voorlopig wordt het voor hem even rustig, zegt hij. Dat klinkt als een bewuste keuze. Niet meteen doorrennen naar het volgende project, maar eerst ademen. Na alles wat er is gebeurd, is dat misschien precies wat nodig is.
Voor een acteur kan rust dubbel voelen. Aan de ene kant is het fijn om tijd voor jezelf te hebben. Aan de andere kant mis je het spelen snel. Vincent lijkt dat ook zo te ervaren. Hij neemt afscheid van iets dat hem goed heeft gedaan, maar weet ook dat hij nu pas op de plaats moet maken.
Zijn woorden klinken daarom tegelijk verdrietig en hoopvol. Hij is emotioneel, maar niet zonder vertrouwen. Hij houdt zichzelf voor dat alles goedkomt. Daarbij verwijst hij naar Churandy Martina, die bekendstaat om zijn positieve instelling. Die gedachte lijkt Vincent kracht te geven.
Een persoonlijk hoofdstuk
De afgelopen periode was voor Vincent niet alleen professioneel, maar ook persoonlijk ingrijpend. Na zijn kankerdiagnose besloten hij en zijn partner Tina de Bruin te trouwen. Dat laat zien hoe grote gebeurtenissen het leven ineens scherper kunnen maken. Soms wil je dan juist uitspreken wat iemand voor je betekent.
Het einde van De Opvolgers komt daardoor op een gevoelig moment. De voorstelling was een veilige plek, een afleiding en een bron van plezier. Nu dat stopt, moet Vincent opnieuw voelen wat de volgende fase brengt. Dat kan spannend zijn, maar ook nodig.
Zijn openheid maakt indruk. Hij probeert niet stoer te doen alsof het hem niets doet. Hij zegt gewoon dat hij het moeilijk vindt. Juist dat maakt zijn verhaal menselijk. Afscheid nemen mag pijn doen, zeker als iets je door een zware periode heeft geholpen.
Voor nu neemt Vincent dus afscheid van de voorstelling en zijn collega’s. Maar niet van het theater zelf. De wens om ooit weer op het grote toneel te staan, blijft bestaan. Eerst is er rust. Daarna ziet hij wel wat er komt. Zoals hij zichzelf voorhoudt: alles komt goed.
Bron: RTL Nieuws
