Dionne Stax heeft nog iedere dag veel verdriet om het overlijden van haar moeder. De presentatrice probeert haar werkzaamheden langzaam weer op te pakken. Toch voelt haar leven sinds het verlies heel anders. Haar moeder overleed in juni na een lange periode van ziekte.
Zakelijk breekt voor Dionne juist een bijzondere periode aan. Het programma Van onschatbare waarde viert namelijk een jubileumseizoen. Toch lukt het haar momenteel nauwelijks om daarvan te genieten. Haar verdriet overheerst en maakt veel gewone momenten zwaarder.
In een gesprek met Televizier vertelt Dionne openhartig over haar rouwproces. Ze weet nog niet goed hoe ze met haar emoties moet omgaan. Daarom probeert ze niet te ver vooruit te kijken. Ze bekijkt iedere dag opnieuw wat op dat moment mogelijk is.
Leven met de dag
De vraag hoe het met haar gaat, vindt Dionne lastig te beantwoorden. Ze weet dat haar leven ook veel mooie kanten heeft. Normaal gesproken kan ze daar veel geluk uit halen. Op dit moment voelt ze die positieve dingen echter veel minder sterk.
Het verdriet om haar moeder neemt veel ruimte in. Dionne voelt zich naar eigen zeggen vooral ontzettend verdrietig. Ze zoekt nog naar een manier om met het verlies verder te leven. Dat kost tijd en verloopt niet volgens een vast patroon.
Rouw kan per dag sterk verschillen. Soms lijkt iemand het verlies even beter te kunnen dragen. Op andere momenten kan het verdriet plotseling hard binnenkomen. Ook kleine herinneringen kunnen dan opnieuw veel emoties oproepen.
Dionne probeert zichzelf daarom weinig druk op te leggen. Ze hoeft niet direct te weten hoe haar leven verder moet. Voorlopig richt ze zich vooral op de huidige dag. Dat geeft haar enige houvast tijdens deze moeilijke periode.
Ze beseft dat er geen eenvoudige oplossing bestaat voor haar verdriet. Het overlijden van een ouder verandert immers veel. Een belangrijk en vertrouwd persoon valt plotseling weg. Die leegte kan niet zomaar worden opgevuld.
Werk biedt enige afleiding
Na het overlijden van haar moeder ging Dionne vrij snel weer aan het werk. Dat betekent niet dat haar verdriet verdwenen was. Haar werkzaamheden geven haar wel momenten van afleiding. Tijdens opnames moet ze haar aandacht op het programma richten.
Die tijdelijke afleiding kan prettig zijn. Het werk biedt structuur en zorgt voor een vast ritme. Ook komt Dionne daardoor onder de mensen. Toch blijft het verlies op de achtergrond voortdurend aanwezig.
Het jubileumseizoen van Van onschatbare waarde zou normaal een feestelijk moment zijn. Het programma heeft inmiddels een vaste plek op televisie gekregen. Dionne mag opnieuw bijzondere voorwerpen en persoonlijke verhalen presenteren. Dat maakt het seizoen professioneel gezien waardevol.
Privé voelt die feestelijke sfeer echter heel anders. Dionne kan haar moeder niet meer vertellen over de opnames. Ook kan ze haar niet bellen na een uitzending. Juist die momenten maken het gemis extra voelbaar.
Haar moeder was namelijk altijd sterk betrokken bij haar carrière. Ze volgde de programma’s van Dionne aandachtig. Na belangrijke uitzendingen nam ze vrijwel altijd contact op. Daardoor waren werk en privé op een mooie manier met elkaar verbonden.
Nu die telefoontjes wegvallen, wordt het verlies opnieuw duidelijk. Na een draaidag is er niemand die op dezelfde manier reageert. Die vertrouwde gewoonte is plotseling verdwenen. Dat maakt terugkeren naar het werk soms ook pijnlijk.
Bijzonder hechte band
Dionne en haar moeder hadden een zeer hechte relatie. Vooral tijdens de laatste jaren hadden zij intensief contact. Haar moeder wist goed wat er in Dionnes leven speelde. Ze leefde mee met zowel persoonlijke als zakelijke gebeurtenissen.
Wanneer Dionne opnames had gehad, belde haar moeder vaak als eerste. Ook na uitzendingen hing ze snel aan de telefoon. Ze wilde weten hoe Dionne de aflevering zelf had ervaren. Daarnaast gaf ze waarschijnlijk haar eigen mening en steun.
Die betrokkenheid betekende veel voor Dionne. Haar moeder was niet alleen een ouder, maar ook een belangrijk aanspreekpunt. Ze kon bij haar terecht met twijfels, verhalen en mooie momenten. Dat dagelijkse contact gaf een vertrouwd en veilig gevoel.
Het verlies gaat daardoor verder dan alleen het overlijden zelf. Dionne mist ook alle kleine gesprekken die zij samen hadden. Ze mist het delen van nieuws en het bespreken van gebeurtenissen. Juist die gewone momenten blijken achteraf bijzonder waardevol.
Veel mensen herkennen dat gevoel na het verlies van een dierbare. Tijdens de dag ontstaat soms automatisch de neiging om te bellen. Pas daarna komt het besef dat dit niet meer kan. Dat moment kan telkens opnieuw hard aankomen.
Voor Dionne gebeurt dat waarschijnlijk regelmatig. Haar moeder maakte lange tijd een belangrijk deel uit van haar dagelijkse leven. Daardoor zijn veel gewoontes met haar verbonden. Het duurt tijd voordat die nieuwe werkelijkheid werkelijk begint door te dringen.
Gevoel dat ze kan binnenlopen
Dionne noemt het verlies nog altijd onwerkelijk. Ze heeft soms het gevoel dat haar moeder ieder moment kan binnenkomen. Dat laat zien hoe moeilijk het is om het overlijden volledig te bevatten. Haar verstand weet wat er is gebeurd, maar haar gevoel loopt achter.
Na een overlijden kan die ervaring lange tijd blijven bestaan. Een bekende stem, geur of beweging kan iemand direct aan de overledene herinneren. Soms lijkt het dan even alsof die persoon nog gewoon aanwezig is. Daarna volgt opnieuw het besef van het verlies.
Dionne spreekt met veel liefde over haar moeder. Ze noemt haar een geweldige moeder die sterk bij haar leven betrokken was. Die woorden laten zien hoeveel bewondering zij voor haar voelde. Hun band was duidelijk warm en bijzonder.
Het gemis is daardoor ook enorm. Dionne mist haar moeder naar eigen zeggen verschrikkelijk. Ze mist niet alleen haar aanwezigheid, maar ook haar steun. Haar moeder kende haar waarschijnlijk beter dan bijna ieder ander.
De lange ziekteperiode maakte het afscheid mogelijk extra zwaar. Wanneer iemand lang ziek is, bestaat er vaak langdurige onzekerheid. Familieleden leven tussen hoop, angst en zorgen. Toch maakt voorbereiding het uiteindelijke verlies niet automatisch gemakkelijker.
Na het overlijden begint bovendien een nieuwe fase. De drukke periode rond verzorging en afscheid valt weg. Daarna ontstaat soms pas echt ruimte voor verdriet. De stilte kan dan veel harder binnenkomen dan verwacht.
Bron: Story
