Lone van Roosendaal stond jarenlang niet vaak stil bij haar gezondheid. Ze voelde zich meestal sterk genoeg en maakte zich niet snel zorgen. Toch veranderde dat toen ze ineens klachten kreeg die ze niet goed kon plaatsen. Wat eerst misschien nog onschuldig leek, groeide uit tot een periode vol onzekerheid.
De musicalactrice kwam in een medische molen terecht. Onderzoeken volgden elkaar op, maar duidelijke antwoorden bleven eerst uit. Dat zorgde voor veel spanning. Lone voelde dat er iets niet klopte met haar lichaam. Tegelijk wist ze niet waar ze precies aan toe was.
Op een bepaald moment werd de angst zo groot dat ze aan het ergste begon te denken. Ze hield er zelfs rekening mee dat ze ernstig ziek was. Die gedachte liet haar niet meer los. In haar hoofd was ze al bezig met afscheid nemen. Zo zwaar voelde die periode voor haar.
Later bleek dat er sprake was van een erfelijke aandoening. Daardoor stapelde haar lichaam te veel ijzer op. Inmiddels krijgt ze daarvoor behandelingen. Die helpen haar goed. Lone voelt zich daardoor weer veel meer zichzelf.
Drukke periode met nieuwe rollen
Lone van Roosendaal is 56 jaar, maar zit nog altijd volop in het vak. Voor actrices van haar generatie zijn goede rollen niet altijd vanzelfsprekend. Toch heeft Lone op dit moment weinig reden om te klagen. Ze is op meerdere plekken tegelijk te zien en blijft een bekende naam in de Nederlandse entertainmentwereld.
Zo werkte ze mee aan het tweede seizoen van de Netflix-serie Voetbalouders. Die serie trok veel aandacht en gaf haar weer een mooie rol. Daarnaast staat ze op het podium in Soldaat van Oranje. Daar speelt ze koningin Wilhelmina in de allerlaatste reeks voorstellingen van de bekende musical.
Ook keert ze terug in Goede Tijden, Slechte Tijden. In de soap speelt ze opnieuw Billy de Palma. Dat personage was eerder al overleden, maar komt toch terug. In een soap kan dat natuurlijk. Juist dat soort onverwachte wendingen hoort bij het genre.
Voor Lone is het bijzonder dat ze nog steeds zulke verschillende rollen mag spelen. Televisie, musical en streaming lopen in haar carrière door elkaar heen. Dat vraagt veel energie en concentratie. Zeker wanneer je lichaam ondertussen signalen geeft dat er iets mis is.
Aan de buitenkant leek ze dus gewoon druk aan het werk. Achter de schermen speelde er iets heel anders. Daar vocht ze met onzekerheid, angst en lichamelijke klachten. Dat contrast maakte de periode extra ingewikkeld. Terwijl haar werk doorging, voelde zij zich steeds minder goed.
Angst om ernstig ziek te zijn
Privé was Lone op een bepaald moment opvallend veel bezig met haar eigen sterfelijkheid. Dat vertelt ze openhartig in Margriet. Ze noemt de afgelopen periode medisch gezien een echte rollercoaster. Daarmee bedoelt ze dat ze van onderzoek naar onderzoek ging. Steeds hoopte ze op duidelijkheid.
Ze voelde zich al langere tijd niet goed. Niet een beetje moe of uit balans, maar echt niet zichzelf. Haar lijf werkte niet zoals ze gewend was. Ook haar stem begon te haperen. Voor iemand die zingt en acteert, is dat extra beangstigend. Je stem is dan een belangrijk deel van je werk.
Haar zangdocent merkte ook dat er iets vreemd was. Dat maakte de zorgen alleen maar groter. Eerst werd er gekeken of er iets zichtbaar was. Een filmpje leverde geen duidelijke verklaring op. Daarna volgde bloedonderzoek. Daaruit bleek dat haar leverwaarden verhoogd waren.
Een paar maanden later werd opnieuw bloed geprikt. Toen bleken de waarden nog hoger te zijn. Dat was vreemd, omdat Lone al een half jaar geen alcohol meer dronk. Ze kon de uitslag daarom niet goed begrijpen. Het voelde alsof haar lichaam haar in de steek liet.
De angst werd steeds groter. Lone raakte de wanhoop nabij en begon rekening te houden met een slecht einde. Ze vertelt dat ze zelfs al foto’s en muziek had uitgezocht. Ze dacht namelijk dat ze doodging. Dat laat zien hoe diep de onzekerheid haar raakte.
De diagnose gaf eindelijk duidelijkheid
Uiteindelijk kwam er een verklaring voor haar klachten. Lone bleek primaire hemochromatose te hebben. Dat is een erfelijke aandoening waarbij het lichaam te veel ijzer opslaat. Dat ijzer kan zich ophopen in verschillende organen. Daardoor kan iemand na verloop van tijd ernstig ziek worden.
Veel mensen kennen deze aandoening niet. Daardoor wordt er niet altijd meteen aan gedacht. De klachten kunnen bovendien vaag beginnen. Vermoeidheid, pijnlijke gewrichten en een algemeen ziek gevoel kunnen ook bij veel andere dingen passen. Dat maakt het lastig om snel de juiste diagnose te stellen.
Bij Lone waren extreme vermoeidheid en gewrichtsklachten belangrijke signalen. Ook haar stemproblemen bleken ermee te maken te kunnen hebben. Ze legt uit dat het strottenhoofd ook een gewricht heeft. Daardoor kon haar stem gaan haperen. Voor haar viel toen veel op zijn plek.
De diagnose bracht natuurlijk schrik, maar ook opluchting. Eindelijk wist ze wat er speelde. Dat gaf houvast na een lange periode vol vragen. Het was niet iets dat tussen haar oren zat. Haar lichaam had echt te maken met een medische oorzaak.
Toch blijft het heftig om te horen dat je een erfelijke aandoening hebt. Het betekent dat je ermee moet leren leven. Tegelijk kan behandeling veel verschil maken. Zeker wanneer de aandoening op tijd wordt ontdekt. Dat is precies waarom Lone er nu open over praat.
Waarom ze haar verhaal deelt
Lone vindt het belangrijk dat meer mensen weten wat primaire hemochromatose is. In sommige landen wordt er meer op gecontroleerd, maar in Nederland is er geen algemeen bevolkingsonderzoek voor. Daardoor kunnen mensen lang met klachten rondlopen zonder duidelijke verklaring.
Volgens Lone kan er veel ellende worden voorkomen als je er vroeg bij bent. Te veel ijzer in het lichaam kan namelijk schade veroorzaken. Hoe langer het blijft opstapelen, hoe groter de kans op problemen. Daarom is het belangrijk dat artsen en patiënten alert blijven.
Ze wijst ook op een probleem dat veel vrouwen herkennen. Bij vrouwen boven de vijftig worden klachten al snel gekoppeld aan de overgang. Vermoeidheid, stemmingsklachten, pijn en veranderingen in het lichaam worden dan soms te makkelijk verklaard. Daardoor kan een andere oorzaak over het hoofd worden gezien.
Lone wil met haar openheid laten zien dat je klachten serieus moet nemen. Natuurlijk kan de overgang klachten geven. Maar dat betekent niet dat alles daardoor komt. Als je lichaam duidelijk aangeeft dat er iets niet klopt, mag je om verder onderzoek vragen.
Voor haar was het belangrijk om door te zoeken. Uiteindelijk kreeg ze daardoor duidelijkheid. Nu weet ze waar ze mee te maken heeft. Dat geeft rust, ook al blijft behandeling nodig. Ze hoeft niet langer in onzekerheid rond te lopen.
Behandeling helpt haar vooruit
Lone krijgt nu regelmatig een behandeling waarbij bloed wordt afgenomen. Dat wordt ook wel aderlaten genoemd. Die term klinkt ouderwets en bijna middeleeuws. Toch is het bij deze aandoening een heel logische behandeling. Door bloed af te nemen, daalt de hoeveelheid ijzer in het lichaam.
Bij mensen met primaire hemochromatose kan dat veel verschil maken. Het lichaam raakt dan stap voor stap een deel van het teveel aan ijzer kwijt. Daardoor kunnen klachten verminderen. Ook kan verdere schade worden voorkomen. De behandeling lijkt simpel, maar kan heel effectief zijn.
Lone merkte zelf al snel verbetering. Na haar tweede aderlating voelde ze zich naar eigen zeggen herboren. Ze herkende zichzelf weer. Dat moet een enorme opluchting zijn geweest. Na maanden onzekerheid voelde ze eindelijk dat haar lichaam weer meewerkte.
Voor iemand die leeft van optreden, zingen en acteren is dat extra belangrijk. Je hebt energie nodig om te spelen. Je moet kunnen vertrouwen op je stem en lichaam. Als dat vertrouwen wegvalt, raakt dat niet alleen je gezondheid. Het raakt ook je werk en identiteit.
Inmiddels gaat het beter met Lone. Ze weet wat ze heeft en krijgt de juiste behandeling. Daarmee is niet alles zomaar verdwenen, maar ze heeft wel grip terug. Dat maakt haar verhaal hoopvol. Het laat zien hoe belangrijk het is om klachten serieus te nemen.
Haar verhaal is ook een waarschuwing voor anderen. Blijf niet te lang rondlopen met klachten die niet normaal voelen. Vraag om onderzoek als je je zorgen maakt. Zeker als klachten blijven terugkomen of erger worden. Soms zit er meer achter dan je eerst denkt.
Lone van Roosendaal staat weer volop in haar werk. Ze speelt, zingt en is opnieuw op televisie te zien. Maar achter die rollen zit nu ook een persoonlijk verhaal. Een verhaal over angst, zoeken, opluchting en herstel. Juist door dat te delen, kan ze anderen misschien helpen.
Bron: Story
