Wat een fijne en ontspannen periode op Ibiza had moeten worden, liep heel anders af. Voor Leontine Borsato en haar dochter Jada veranderde de reis in een heftige ervaring. Moeder en dochter raakten samen betrokken bij een ernstig ongeluk. Leontine vertelt nu voor het eerst meer over wat er precies is gebeurd.
Volgens Leontine was de situatie na het ongeluk bijna niet te bevatten. Ze noemt het verhaal zelf ook vreemd en bizar. De bestuurder zou volgens haar een Engelsman zijn geweest. Hij zou onder invloed zijn geweest van alcohol en drugs.
In de auto zaten volgens Leontine ook nog twee andere mensen. Na de botsing zouden zij allemaal zijn gevlucht. Dat maakt het verhaal voor haar nog moeilijker te begrijpen. Je verwacht dat mensen blijven helpen na zo’n klap.
Voor Leontine en Jada begon daarna een periode vol pijn, schrik en onzekerheid. Een zonnige vakantie veranderde ineens in iets heel ernstigs. Toch probeert Leontine vooral te kijken naar wat er goed is gegaan. Zij en haar dochter zijn er nog.
Een bizarre gebeurtenis op Ibiza
Leontine omschrijft het ongeluk als een heel vreemd verhaal. Dat is goed te begrijpen. Een ongeluk is al heftig genoeg, maar de omstandigheden maken het extra zwaar. Zeker wanneer de andere betrokkenen daarna zouden zijn weggegaan.
Volgens haar ging het om een Engelse bestuurder die niet nuchter was. Hij zou alcohol en drugs hebben gebruikt. Dat maakt de situatie niet alleen gevaarlijk, maar ook erg frustrerend. Want door zulk gedrag kunnen anderen ernstig gewond raken.
Voor Leontine en Jada moet het moment zelf enorm beangstigend zijn geweest. De klap kwam onverwacht en had grote gevolgen. Je zit het ene moment nog op Ibiza, en ineens draait alles om ziekenhuizen en herstel. Dat is een enorme omslag.
Wat vooral blijft hangen, is dat de inzittenden volgens Leontine zijn gevlucht. Daardoor bleef zij met veel vragen achter. Waarom stop je niet na een ongeluk? Waarom kijk je niet of iemand hulp nodig heeft? Zulke vragen maken het verwerken nog moeilijker.
Leontine noemt de situatie daarom ook ronduit bizar. Het klinkt als iets wat je normaal alleen in verhalen hoort. Toch gebeurde het echt met haar en haar dochter. Dat maakt de impact natuurlijk extra groot.
Dankbaar dat ze er nog zijn
Ondanks alles overheerst bij Leontine vooral dankbaarheid. Ze beseft heel goed dat het anders had kunnen aflopen. Haar woorden maken duidelijk hoeveel geluk moeder en dochter hebben gehad. Ze zegt dat ze nog leven, en daar enorm dankbaar voor zijn.
Die gedachte lijkt voor haar het belangrijkste te zijn. Natuurlijk is er pijn, schrik en verdriet. Maar het besef dat ze het hebben overleefd, staat bovenaan. Dat zegt veel over hoe ernstig het ongeluk moet zijn geweest.
Leontine geeft aan dat ze ontzettend veel geluk hebben gehad. Dat klinkt misschien simpel, maar na zo’n ervaring voelt dat waarschijnlijk heel groot. Je wordt dan ineens geconfronteerd met hoe kwetsbaar het leven is. Eén moment kan alles veranderen.
Voor moeder en dochter was het niet alleen een ongeluk op vakantie. Het was een ervaring die hun hele reis bepaalde. Waar ze misschien zon, rust en plezier verwachtten, kwamen ze terecht in een periode vol spanning. Dat laat natuurlijk sporen achter.
Toch probeert Leontine zich vast te houden aan het positieve. Ze zijn er nog, en dat telt voor haar het meest. Die dankbaarheid klinkt door in alles wat ze vertelt. Het is alsof ze nog steeds beseft hoe dicht het bij erger was.
Jada had meer lichamelijke klachten
Hoewel Leontine zelf ook betrokken was bij het ongeluk, kreeg Jada het zwaarder te verduren. Volgens Leontine was haar dochter er slechter aan toe. Dat moet voor haar als moeder verschrikkelijk zijn geweest. Je eigen kind pijn zien hebben, raakt vaak dieper dan je eigen klachten.
Jada had onder meer een klaplong. Dat is een ernstige verwonding en vraagt goede controle. Gelukkig verdween die uiteindelijk weer. Pas daarna konden Leontine en Jada terug naar huis vliegen. Tot die tijd moesten ze langer op Ibiza blijven.
Dat langere verblijf was dus geen vrije keuze. Het was nodig vanwege de gezondheid van Jada. Waarschijnlijk zorgde dat voor extra spanning. Je wilt naar huis, maar je moet wachten tot het medisch verantwoord is. Dat maakt zo’n situatie nog zwaarder.
Leontine vertelt dat ze echt door het oog van de naald zijn gekropen. Daarmee bedoelt ze dat het maar net goed is gegaan. Dat besef leeft sterk binnen de familie. Het ongeluk had veel ernstiger kunnen eindigen.
Voor Jada moet het herstel zwaar zijn geweest. Niet alleen lichamelijk, maar ook emotioneel. Een klaplong en de pijn na een ongeluk kosten veel energie. Daarbij komt ook nog de schrik van wat er is gebeurd.
De mentale klap blijft voelbaar
De gevolgen van het ongeluk zitten niet alleen in het lichaam. Leontine merkt dat de ervaring ook mentaal veel heeft gedaan. Dat is niet vreemd na zo’n heftige gebeurtenis. Een ongeluk kan nog lang in je hoofd blijven zitten.
Ze denkt daarom dat professionele hulp verstandig kan zijn. Leontine noemt bijvoorbeeld een traumacoach. Ook denkt ze aan EMDR, een therapievorm die vaak wordt gebruikt bij nare ervaringen. Daarmee kan iemand geholpen worden om een trauma te verwerken.
Dat Leontine hierover nadenkt, laat zien hoe serieus de nasleep is. Soms lijkt iemand lichamelijk weer op te knappen, terwijl de angst blijft hangen. Je kunt dan opnieuw schrikken van verkeer, geluiden of herinneringen. Dat kan veel invloed hebben op het dagelijks leven.
Voor moeder en dochter kan het belangrijk zijn om hier rustig aandacht aan te geven. Zo’n gebeurtenis druk je niet zomaar weg. Zeker niet wanneer je het samen hebt meegemaakt. Het kan helpen om met iemand te praten die daarin gespecialiseerd is.
Leontine lijkt goed te begrijpen dat verwerking tijd kost. Ze praat niet alsof alles meteen voorbij is. Ze weet dat het ongeluk diepe indruk heeft gemaakt. Dat geldt voor haarzelf, maar zeker ook voor Jada.
Jada wil weer het podium op
Door het ongeluk moest Jada tijdelijk stoppen met optreden. Ze was lichamelijk niet in staat om te zingen. Dat moet moeilijk voor haar zijn geweest. Muziek en optreden betekenen namelijk veel voor haar. Volgens Leontine is zingen haar grote passie.
Jada moest dus niet alleen herstellen van haar verwondingen. Ze moest ook iets loslaten wat haar veel plezier geeft. Optredens afzeggen is voor een artiest vaak pijnlijk. Zeker wanneer je juist graag op het podium staat.
Leontine vertelt dat haar dochter het erg vond dat ze veel dingen niet kon doen. Dat laat zien hoe groot de invloed van het ongeluk was. Haar gewone leven stond ineens stil. Dingen die normaal vanzelfsprekend zijn, konden tijdelijk niet meer.
Toch klinkt er ook hoop in het verhaal. Volgens Leontine gaat het uiteindelijk weer goed komen. Jada heeft veel zin om terug te keren. Dat verlangen om weer te zingen is een mooi teken. Het laat zien dat ze vooruit wil kijken.
Het herstel heeft tijd nodig, maar er lijkt langzaam weer ruimte te komen voor nieuwe stappen. Jada wil weer optreden en doen waar ze gelukkig van wordt. Voor haar is dat zingen en op het podium staan. Dat zal waarschijnlijk ook helpen om weer vertrouwen te krijgen.
Voor Leontine en Jada blijft het ongeluk een heftige herinnering. Toch overheerst ook het besef dat ze geluk hebben gehad. Ze leven nog, en ze kunnen verder herstellen. Dat maakt de situatie niet minder ernstig, maar wel hoopvoller.
Wat begon als een zonnige tijd op Ibiza, werd een ervaring die ze nooit zullen vergeten. De lichamelijke klachten verdwijnen misschien langzaam. De mentale impact kan langer blijven. Toch lijkt de familie vastbesloten om stap voor stap verder te gaan.
Voor Jada betekent dat vooral herstellen en uiteindelijk terugkeren naar haar muziek. Voor Leontine betekent het waarschijnlijk vooral haar dochter steunen. Samen moeten ze verwerken wat er is gebeurd. Maar uit haar woorden blijkt dat ze dankbaar zijn dat ze die kans nog hebben.
Bron: Ditjes & Datjes
