Michelle Doedens, de zus van Ferry Doedens, maakt zich grote zorgen om haar broer. In de documentaire over zijn huidige leven vertelt zij openlijk hoe bang ze is. Ze vreest zelfs voor zijn dood. Ze zegt dat ze hoopt dat ze nooit dat ene telefoontje krijgt met slecht nieuws. Haar woorden komen hard binnen.
Een pijnlijke terugval
Ferry Doedens was ooit bekend als vrolijke acteur in een populaire soapserie. Hij stond bekend als energiek en charmant. De afgelopen jaren is zijn leven echter flink veranderd. Zijn carrière is ingestort en zijn persoonlijke situatie is verslechterd. Volgens mensen om hem heen is hij diep in een verslaving terechtgekomen.
Hij zou verslaafd zijn aan meerdere middelen. Er wordt gesproken over drugsgebruik en een obsessieve omgang met geld in de vorm van bitcoins. Ook zou hij moeite hebben om zijn werk op OnlyFans serieus te nemen. Zijn manager gaf aan dat hij afspraken niet nakomt. Alles lijkt ondergeschikt aan zijn verslaving.
Kort voor de feestdagen ging het opnieuw mis. Ferry werd opgepakt voor rijden onder invloed. Hij belandde zelfs in de gevangenis. Dat moment zorgde voor veel aandacht in de media. Voor zijn familie was het opnieuw een zware klap.
De documentaire maakt indruk
De driedelige documentaire Ferry Lost is te zien op Prime Video. Veel kijkers schrokken van wat zij zagen. Ferry oogt volgens critici erg verzwakt en afwezig. Zijn uiterlijk en gedrag roepen zorgen op. Het beeld dat wordt geschetst is confronterend.
Entertainmentverslaggever Aran Bade sprak erover bij RTL Boulevard. Hij vertelde dat hij Ferry in het verleden anders heeft meegemaakt. Achter de schermen was hij volgens Aran een vrolijke en enthousiaste man. Iemand die graag praatte en lachte. Dat contrast met de documentaire is groot.
Volgens Aran laat de serie zien hoe iemand langzaam afglijdt. Hij noemt het verdrietig om te zien. Het voelt voor hem alsof Ferry de grip op zijn leven kwijt is. De titel van de documentaire past volgens hem precies bij de situatie. Ferry lijkt echt de weg kwijt.
Aran geeft aan dat het moeilijk is om hoop te voelen na het kijken. Waar je misschien verwacht dat er een positieve wending komt, blijft dat uit. Dat maakt de serie zwaar om te zien. Het laat een ongemakkelijk gevoel achter.
Een familie in wanhoop
In de documentaire komt ook zijn zus Michelle aan het woord. Zij vertelt hoe machteloos zij zich voelt. Ze zegt dat ze een jaar geleden meewerkte aan het project, omdat er toen nog hoop was op een goed einde. Dat positieve slot is er niet gekomen.
Volgens Michelle heeft de familie al ruim twee jaar geen contact meer met Ferry. Dat doet veel pijn. Het betekent dat ze niet weten hoe het echt met hem gaat. Zijn moeder is volgens haar intens verdrietig. Ze is emotioneel en kan het niet opbrengen om publiekelijk te reageren.
Michelle vertelt dat ze zich constant zorgen maakt. Ze leeft in angst dat het helemaal misgaat. Elke keer als de telefoon gaat, schrikt ze. Ze is bang dat ze slecht nieuws krijgt. Dat idee alleen al maakt haar radeloos.
Voor een familie is het moeilijk om toe te kijken. Ze willen helpen, maar weten niet hoe. Verslaving zorgt vaak voor afstand en ruzie. Het vertrouwen raakt beschadigd. Toch blijft de liefde bestaan, hoe ingewikkeld het ook wordt.
Moet hij eerst dieper vallen?
Michelle denkt dat haar broer misschien eerst nog verder moet afglijden voordat hij hulp accepteert. Ze gebruikt daarbij de term rock bottom. Dat betekent dat iemand pas hulp wil als het echt niet meer anders kan. Als alles is kwijtgeraakt.
Deskundigen op het gebied van verslaving herkennen dat patroon. Veel mensen met een verslaving ontkennen hun probleem lang. Ze zien zelf niet hoe ernstig de situatie is. Pas als ze geen huis meer hebben of geen inkomen meer, dringt het door.
Dat vooruitzicht is pijnlijk. Niemand wil dat een dierbare alles verliest. Toch zeggen hulpverleners dat sommige mensen pas dan openstaan voor behandeling. Het is een harde realiteit.
Michelle hoopt natuurlijk dat het niet zover hoeft te komen. Ze wil niet dat haar broer dakloos wordt of volledig alleen komt te staan. Maar ze ziet ook dat eerdere pogingen niet hebben gewerkt. Dat maakt haar onzeker over de toekomst.
Ze benadrukt dat ze bang is voor het ergste scenario. Ze vreest dat ze ooit het bericht krijgt dat Ferry er niet meer is. Die angst is elke dag aanwezig. Dat gevoel gun je niemand.
De impact van verslaving
Het verhaal van Ferry laat zien hoe ingrijpend verslaving kan zijn. Het raakt niet alleen de persoon zelf, maar ook de mensen eromheen. Familieleden voelen zich vaak machteloos. Ze willen helpen, maar kunnen iemand niet dwingen om te veranderen.
Verslaving verandert gedrag en prioriteiten. Werk, relaties en gezondheid komen op de tweede plaats. Dat zorgt voor teleurstelling en verdriet. Voor buitenstaanders is het soms moeilijk te begrijpen waarom iemand doorgaat.
Toch is verslaving een ziekte die professionele hulp vraagt. Het is niet simpelweg een kwestie van wilskracht. Behandeling vraagt tijd, begeleiding en motivatie van de persoon zelf. Zonder die motivatie blijft herstel lastig.
De documentaire maakt duidelijk hoe complex de situatie is. Het laat geen mooie plaatjes zien, maar een harde werkelijkheid. Dat roept veel reacties op. Sommige mensen vinden het confronterend, anderen hopen dat het Ferry wakker schudt.
Voor nu blijft vooral de zorg overheersen. Zijn zus en moeder hopen dat hij alsnog hulp accepteert. Ze willen hem niet kwijt. Achter alle kritiek en media-aandacht zit een familie die gewoon hun zoon en broer terug wil. Dat menselijke aspect maakt het verhaal extra aangrijpend.
Bron: mediacourant
