In een nieuwe aflevering van BOOS richt presentator Tim Hofman zich op jeugdkliniek Yes We Can Clinics. In de uitzending wordt stevige kritiek geuit op de manier waarop jongeren daar worden behandeld. Volgens het programma zouden sommige jongeren juist slechter uit de behandeling komen.
De aflevering is online te bekijken en heeft al veel aandacht gekregen. BOOS geeft aan dat het al langere tijd signalen ontvangt van oud-cliënten. Deze verhalen zouden niet overeenkomen met het beeld dat de kliniek zelf schetst. De kliniek presenteert zich namelijk als een laatste kans voor jongeren.
Volgens Tim Hofman is dat beeld niet compleet. Hij stelt dat sommige jongeren juist extra schade oplopen. Dat maakt de uitzending confronterend om te zien. Vooral omdat het gaat om kwetsbare jongeren met mentale problemen.
Onderzoek en ervaringen
Voor de aflevering heeft de redactie uitgebreid onderzoek gedaan. Ze spraken met meer dan honderd mensen. Het ging om oud-cliënten, medewerkers en deskundigen. Daarmee probeerden ze een zo compleet mogelijk beeld te krijgen.
Meer dan tachtig oud-cliënten deelden hun ervaringen. Ook spraken ze met meer dan twintig oud-medewerkers. Daarnaast gaven negen experts hun mening over de werkwijze van de kliniek. Deze combinatie van bronnen zorgt voor een stevig verhaal.
De verhalen die naar voren komen zijn vaak heftig. Sommige jongeren vertellen dat ze zich niet geholpen voelden. Anderen geven aan dat ze zich juist slechter gingen voelen. Dat staat haaks op de boodschap van de kliniek.
De redactie heeft ook contact gehad met Yes We Can zelf. Dat gebeurde buiten de camera. Volgens BOOS leidde dat gesprek niet tot excuses. Dat zorgt voor extra spanning rondom het onderwerp.
Eerder positief beeld op televisie
De kliniek was eerder ook te zien in een ander programma. In De Jeugdkliniek, gepresenteerd door Ewout Genemans, werd een heel ander beeld getoond. Daar leek de aanpak juist succesvol en positief.
Veel kijkers kregen toen de indruk dat de kliniek goed werk deed. Ook recensies waren destijds positief. De beelden die werden getoond, lieten een gestructureerde en betrokken aanpak zien. Dat contrasteert sterk met de nieuwe uitzending.
Ewout Genemans heeft inmiddels gereageerd op de kritiek. Hij geeft aan dat hij zorgvuldig heeft gewerkt. Volgens hem zijn de beelden vooraf goedgekeurd door betrokkenen. Hij benadrukt dat hij alleen kon laten zien wat hij mocht filmen.
Dat verschil in beeld zorgt voor verwarring bij kijkers. Twee programma’s laten een totaal ander verhaal zien. Daardoor ontstaat discussie over wat er echt speelt.
Werkwijze en groei van de kliniek
Yes We Can Clinics is gevestigd in Hilvarenbeek. De organisatie werd opgericht door Jan Willem Poot. Hij had zelf ervaring met verslavingszorg in het buitenland. Dat inspireerde hem om deze kliniek op te zetten.
De kliniek richt zich op jongeren tussen de 13 en 23 jaar. Het gaat vaak om jongeren met meerdere problemen tegelijk. Jaarlijks worden ongeveer duizend jongeren behandeld. Tegelijk zijn er nog veel meer aanmeldingen.
De organisatie is in de afgelopen jaren flink gegroeid. Er werken inmiddels honderden mensen. Ook financieel gaat het goed met de kliniek. De omzet ligt rond tientallen miljoenen euro’s per jaar.
Volgens critici roept dat vragen op. Sommigen zien het als een verdienmodel. Dat beeld wordt versterkt door verhalen van ouders. Zij maken zich zorgen over de manier waarop hun kinderen zijn behandeld.
Heftige verhalen van betrokkenen
In de uitzending komen persoonlijke verhalen naar voren. Zo vertelt een jongere dat ze tijdens de behandeling een soort begrafenis moest naspelen. Dat gebeurde na een zelfmoordpoging. Die ervaring heeft diepe indruk gemaakt.
Een andere ouder vertelt over haar zoon. Hij had mentale problemen en verbleef in de kliniek. Volgens haar werd hij daar slecht behandeld. Ze spreekt zelfs van geestelijke en lichamelijke mishandeling.
De jongen wilde al snel weg uit de kliniek. Dat was volgens de regels toegestaan. Toch voelde hij zich onder druk gezet om te blijven. Dat maakte de situatie volgens de moeder nog moeilijker.
Na zijn verblijf ging het niet goed met hem. Uiteindelijk maakte hij een einde aan zijn leven. Het is niet zeker dat dit direct door de behandeling komt. Toch blijft het een pijnlijk verhaal.
Reactie van de kliniek
Tijdens het maken van de uitzending heeft de kliniek gereageerd. Ze stuurden documenten op waarin hun aanpak wordt uitgelegd. Deze werden beoordeeld door een expert. Die gaf aan dat de kwaliteit onvoldoende was.
Tim Hofman probeerde ook een interview te regelen met de nieuwe directeur. Dat lukte niet. Wel kreeg de redactie een rondleiding zonder camera. Uiteindelijk werd er wel gefilmd, maar zonder medewerking van de directeur.
Na de uitzending heeft de kliniek alsnog een verklaring gedeeld. Daarin erkennen ze dat sommige jongeren negatieve ervaringen hebben gehad. Ze geven aan dat ze dat verdrietig vinden.
Ook benadrukken ze dat zorg altijd vrijwillig is. Daarnaast stellen ze dat pesten en vernedering niet acceptabel zijn. Ze zeggen dat dit niet hoort bij hun werkwijze.
Discussie blijft doorgaan
De uitzending heeft veel losgemaakt. Mensen praten er massaal over op sociale media. Sommigen zijn geschokt door de verhalen. Anderen vinden dat er meer onderzoek nodig is.
Het is duidelijk dat het onderwerp gevoelig ligt. Het gaat om jongeren die hulp nodig hebben. Daarom is het belangrijk dat die zorg veilig en goed is. Dat maakt deze discussie extra belangrijk.
Voor nu blijft het onduidelijk wat de volledige waarheid is. Er zijn verschillende verhalen en perspectieven. De komende tijd zal moeten blijken wat de gevolgen zijn. Eén ding is zeker, de aandacht voor deze kwestie zal voorlopig niet verdwijnen.
Bron: Metro
