Roxeanne Hazes heeft open verteld over haar gevoelens als moeder. In de podcast ADHAZES praat de zangeres eerlijk over haar zorgen. Ze vertelt dat ze zich soms erg angstig voelt. Vooral als het om haar zoon Fender gaat, kunnen die gedachten haar behoorlijk bezighouden.
In de podcast praat Roxeanne met haar broer André Hazes over dit onderwerp. Ze legt uit dat ze al haar hele leven last heeft van angstige gedachten. Die gevoelens waren er vroeger al, maar sinds ze moeder is geworden, zijn ze veranderd. Haar zorgen richten zich nu vooral op haar gezin.
Ze merkt dat ze minder bang is voor dingen die met haarzelf te maken hebben. De angst gaat vooral over mensen die ze liefheeft. Volgens Roxeanne voelt dat soms vreemd. Ze maakt zich namelijk veel meer zorgen om anderen dan om zichzelf.
Angstige gedachten als moeder
Roxeanne vertelt dat haar angst vooral naar voren komt als ze denkt aan haar gezin. Ze is vaak bang dat er iets ergs kan gebeuren. Die gedachten komen soms ineens op, zonder duidelijke reden.
In de podcast zegt ze dat die gevoelens soms heel sterk kunnen zijn. Dan denkt ze bijvoorbeeld aan situaties waarin haar familie iets overkomt. Ze vindt dat zelf soms ook lastig om uit te leggen.
Volgens haar kan die angst ineens heel groot worden. Ze beschrijft dat ze dan bang is dat iemand van haar gezin iets overkomt. Dat gevoel kan haar op onverwachte momenten overvallen.
Tijdens het gesprek met haar broer zegt ze dat ze hem ook wel eens zo ziet. Ze vertelt dat ze soms bang is dat er iets met hem gebeurt. Die angst kan zomaar opkomen tijdens een gesprek of gedachte.
Ze legt uit dat het voor haar niet zozeer gaat om wat haarzelf kan overkomen. Het idee dat iemand uit haar familie iets ergs meemaakt, vindt ze veel moeilijker.
Zorgen om haar zoon Fender
De grootste zorgen gaan over haar zoon Fender. Roxeanne vertelt dat ze soms allerlei mogelijke rampen in haar hoofd bedenkt. Ze weet dat die gedachten niet realistisch zijn, maar ze komen toch op.
Ze noemt zichzelf geen hypochonder. Toch merkt ze dat haar gedachten soms met haar op de loop gaan. Vooral als ze nadenkt over wat er met haar zoon zou kunnen gebeuren.
In de podcast geeft ze een voorbeeld van zo’n gedachte. Ze zegt dat ze soms denkt aan een vliegtuig dat zou kunnen neerstorten. Dan vraagt ze zich af wat er zou gebeuren als zoiets echt gebeurt.
In zo’n situatie zoekt ze zelfs bevestiging bij anderen. Ze vraagt dan bijvoorbeeld of iedereen in zo’n situatie tegelijk zou overlijden. Voor haar voelt dat minder erg dan een ander scenario.
Het idee dat haar zoon zoiets alleen zou overleven, vindt ze namelijk verschrikkelijk. Ze kan zich niet voorstellen hoe moeilijk dat voor hem zou zijn. Alleen al die gedachte maakt haar emotioneel.
Volgens Roxeanne zijn dat de momenten waarop haar fantasie haar echt kan meenemen. Ze weet dat het niet realistisch is, maar haar hoofd kan die gedachten moeilijk stoppen.
Nachtelijke zorgen en doemscenario’s
In de podcast vertelt Roxeanne dat ze niet de enige in de familie is met zulke gedachten. Haar broer André herkent veel van wat ze zegt. Ook hij kan soms veel nadenken over mogelijke gevaren.
Ze praten daar samen regelmatig over. Volgens Roxeanne helpt het om die gevoelens te delen. Ze kunnen elkaar goed begrijpen omdat ze vergelijkbare angsten hebben.
Ze vertelt dat ze soms ’s nachts wakker kunnen liggen. Dan komen de gedachten vanzelf naar boven. In hun hoofd kunnen allerlei rampscenario’s ontstaan.
Die gedachten gaan vaak over de dood van hun kinderen. Dat onderwerp vinden ze allebei erg zwaar. Toch praten ze er open over met elkaar.
Volgens Roxeanne is dat gesprek soms best heftig. De scenario’s die ze bedenken kunnen erg donker zijn. Toch voelt het ook fijn dat ze daar eerlijk over kunnen praten.
Het helpt haar om te weten dat haar broer dezelfde gevoelens heeft. Daardoor voelt ze zich minder alleen met haar angstige gedachten.
Verschillende manieren van denken
Opvallend genoeg denkt haar verloofde Erik Zwennes heel anders over dit soort situaties. Volgens Roxeanne lijkt hij zich veel minder druk te maken over zulke gedachten.
Waar zij en haar broer soms blijven nadenken over mogelijke rampen, doet Erik dat nauwelijks. Hij lijkt volgens haar veel rustiger om te gaan met dit soort onderwerpen.
Roxeanne beschrijft dat hij het leven meer neemt zoals het komt. Hij denkt minder na over wat er allemaal mis zou kunnen gaan. Voor haar voelt dat soms bijna vreemd.
Ze zegt dat hij leeft zoals volgens haar een normaal mens hoort te leven. Daarmee bedoelt ze dat hij niet constant bezig is met mogelijke gevaren.
Voor Roxeanne zelf werkt dat anders. Haar hoofd blijft soms nadenken over allerlei situaties. Daardoor kan ze blijven piekeren over dingen die misschien nooit gebeuren.
Toch vindt ze het prettig dat ze met haar broer kan praten over deze gevoelens. Hij begrijpt precies wat ze bedoelt. Dat maakt het makkelijker om haar gedachten te delen.
Openheid over mentale gevoelens
Door zo open te praten in de podcast laat Roxeanne zien dat dit soort gevoelens vaker voorkomen. Veel ouders herkennen het gevoel van angst om hun kinderen.
Zodra iemand ouder wordt, kunnen de zorgen veranderen. Waar mensen vroeger misschien vooral aan zichzelf dachten, gaat het later vaak om hun gezin.
Bij Roxeanne is dat duidelijk merkbaar. Haar angst is vooral gericht op de mensen van wie ze houdt. Het idee dat hen iets kan overkomen, vindt ze het moeilijkst.
Door hierover te praten laat ze zien dat zulke gedachten niet vreemd zijn. Veel ouders kennen momenten waarop hun fantasie met hen op de loop gaat.
Het verschil zit vaak in hoe mensen ermee omgaan. Sommigen praten erover, terwijl anderen het voor zichzelf houden. Voor Roxeanne helpt het om haar gevoelens uit te spreken.
In haar gesprek met André wordt duidelijk dat ze elkaar daarin steunen. Ze herkennen elkaars zorgen en begrijpen waar die gedachten vandaan komen.
Die openheid zorgt ervoor dat het onderwerp minder zwaar voelt. Door erover te praten krijgen de angsten minder macht. Dat geeft uiteindelijk ook weer rust.
Bron: Ditjes & Datjes
