Voormalig K3-zangeres Klaasje Meijer, nu 30 jaar, deelt in de Vlaamse podcast Peter Van de Veire & De Zandloper openhartig hoe haar moederschap begon met zorgen. Haar zoontje Abel kwam ter wereld met een zeldzame afwijking aan zijn slokdarm. In de podcast vertelt Klaasje dat deze eerste weken alles behalve makkelijk waren. Het was een tijd vol spanning, onzekerheid en emoties.
Klaasje en haar partner Max waren helemaal klaar voor de geboorte van hun eerste kind. Maar toen Abel werd geboren, bleek er al snel iets niet goed te zijn. Hij kon zijn slijm niet goed wegslikken en had moeite met ademhalen. Dat waren de eerste tekenen dat er iets niet klopte. Na onderzoek bleek dat Abel een slokdarmafsluiting had. Dat betekent dat zijn slokdarm niet goed verbonden was met zijn maag.
Direct zorgen na de geboorte
De diagnose kwam hard aan. Dit soort aandoening komt zelden voor en is erg ingrijpend. Abel moest direct na zijn geboorte in het ziekenhuis blijven. Er was een gespecialiseerd team nodig om hem te helpen. De artsen ontdekten het probleem gelukkig snel en er werd besloten dat hij geopereerd moest worden. Dat was heftig nieuws voor de kersverse ouders, die ineens in een medische rollercoaster terechtkwamen.
In de podcast vertelt Klaasje hoe deze periode voor haar voelde. Ze zegt dat ze samen met Max en Abel in een diepe emotionele put zat. Alles draaide ineens om ziekenhuisbezoeken, artsen, zorgen en wachten op goed nieuws. Daarbovenop verloor Klaasje zelf veel bloed bij de bevalling, wat het lichamelijk extra zwaar maakte. Het was niet de roze wolk waar veel ouders op hopen na de geboorte van hun kind.
De kracht van steun van anderen
Toch vertelt Klaasje ook dat er in die moeilijke tijd mooie momenten waren. De steun van vrienden en familie hielp hen erdoorheen. Ze geeft aan dat je in dit soort situaties pas echt ontdekt wie er voor je klaarstaat. Sommige mensen vallen weg, anderen komen juist dichterbij. Het liet haar zien hoe belangrijk verbondenheid is in moeilijke tijden.
Klaasje is dankbaar dat alles uiteindelijk goed is gekomen. De operatie aan Abel zijn slokdarm is goed verlopen. Ze noemt het een wonder dat het zo goed ging. Na het ziekenhuisverblijf mocht het jonge gezin eindelijk naar huis. Daar begon het herstel pas echt. Voor Abel betekende dat langzaam aansterken, en voor Klaasje en Max de tijd om eindelijk echt als ouders samen te zijn.
Moederschap brengt ook geluk
Inmiddels zijn de zware eerste weken voorbij en kan Klaasje weer genieten. Ze noemt Abel een vrolijke, tevreden baby. Hoewel de start moeilijk was, is het moederschap nu vooral mooi. Ze geeft toe dat alle clichés kloppen: je kind staat echt op nummer één. Slaapgebrek, nieuwe routines en minder tijd voor jezelf horen erbij, maar de liefde maakt alles goed.
Klaasje straalt als ze vertelt over haar zoon. Ze noemt hem een vechter, iemand met een sterke wil. Die eigenschap heeft hij volgens haar al vanaf het begin laten zien. Zelf heeft ze ook veel geleerd van deze periode. Over kracht, geduld en loslaten. En over hoe bijzonder het is om moeder te mogen zijn, ook als het niet allemaal vanzelf gaat.
Terugkijken met dankbaarheid
Als Klaasje terugkijkt op de eerste weken, voelt ze vooral dankbaarheid. Voor de artsen die snel ingrepen, voor haar partner die naast haar bleef staan, en voor de familie die hen steunde. Het was geen makkelijke start, maar het heeft hen als gezin sterker gemaakt. Ze beseft hoe kwetsbaar het leven is, en hoe belangrijk het is om te genieten van de kleine dingen.
De moeilijke momenten hebben haar veranderd. Ze kijkt nu met andere ogen naar het moederschap en naar het leven. Ze is meer in het moment gaan leven en waardeert haar gezondheid en haar gezin des te meer. Abel heeft haar laten voelen wat onvoorwaardelijke liefde is, zelfs in tijden van zorgen en angst.
Voor Klaasje is het duidelijk: ondanks de moeilijke start is ze gelukkiger dan ooit. Ze heeft haar weg gevonden in het moederschap en kijkt met vertrouwen naar de toekomst. Haar verhaal laat zien dat niet alles altijd volgens plan gaat, maar dat liefde en veerkracht veel kunnen opvangen. En dat het soms juist de moeilijke momenten zijn die je het meest vormen.
Bron: RTL Nieuws
