Fit blijven is voor Marijke Helwegen al jarenlang een belangrijk onderdeel van haar leven. De 77-jarige staat bekend om haar actieve houding en dagelijkse wandelingen. Om gezond te blijven zet ze elke dag tussen de 8.000 en 10.000 stappen. Dat doet ze meestal in stevig tempo en vaak ook in de avond, wanneer het al donker is. Juist die combinatie heeft haar deze week duur komen te staan.
Een routine die verkeerd afliep
Eerder deze week besloot Marijke, zoals zo vaak, nog een avondwandeling te maken. Het was rond half zes en het begon al donker te worden. Tijdens het wandelen zag ze een uitstekende stoeptegel over het hoofd. Ze struikelde en verloor haar evenwicht. De val was heftig en onverwacht. Ze kwam ruim een meter verderop op de grond terecht.
Op het moment dat ze viel, schoten er allerlei gedachten door haar hoofd. Ze was vooral bang voor haar gezicht en haar tanden. Die zorgen bleken gelukkig onnodig. Haar gezicht en gebit zijn ongedeerd gebleven. Toch was de schrik groot, mede omdat er niemand in de buurt was om te helpen.
Marijke lag enkele minuten op de grond voordat ze overeind kon komen. Ze schat zelf dat het vier tot vijf minuten duurde. Dat gevoel van machteloosheid maakte veel indruk. Pas na enige tijd lukte het haar om zichzelf op te richten en hulp te zoeken.
De gevolgen van de val
Hoewel haar gezicht geen schade opliep, bleek haar rechterhand wel ernstig geraakt. In het ziekenhuis werd vastgesteld dat er een botje was gebroken. Daardoor moet haar hand zeven weken in het gips. Die diagnose hakte erin, vooral omdat ze rechtshandig is en nauwelijks met haar linkerhand overweg kan.
Dagelijkse handelingen zijn ineens een stuk lastiger geworden. Make-up aanbrengen lukt niet meer zoals ze gewend is. Ook werken achter de computer kost veel moeite. Zelfs eenvoudige dingen vragen nu extra tijd en energie. Dat is wennen voor iemand die altijd zelfstandig is geweest.
Haar man Harry speelt nu een belangrijke rol in haar dagelijks leven. Hij helpt haar bij taken die ze zelf niet kan uitvoeren. Marijke noemt hem gekscherend haar rechterhand. Toch voelt het voor haar ook confronterend om zo afhankelijk te zijn. Het dwingt haar om hulp te accepteren. Bekijk de beelden hier:
Kritiek en zelfreflectie
Het ongeluk heeft ook geleid tot reacties uit haar omgeving. Mensen wensen haar beterschap, maar zijn ook kritisch. Velen vinden het onverstandig dat ze in het donker en op hoog tempo bleef wandelen. Die opmerkingen raken haar, maar ze begrijpt ze wel.
Zelf erkent Marijke dat ze te ver is gegaan. Achteraf gezien noemt ze haar gedrag onverantwoord. Ze wilde koste wat kost actief blijven en heeft daarbij haar veiligheid onderschat. Die realisatie komt nu hard binnen, zeker nu ze tijdelijk beperkt is in haar bewegingen.
Ze geeft aan dat ze hiervan heeft geleerd. De komende tijd staat in het teken van rust en herstel. Avondwandelingen in het donker zijn voorlopig verleden tijd. Ook het snelle tempo laat ze los. Veiligheid krijgt nu prioriteit boven alles.
Toch één moment naar buiten
Hoewel Marijke de komende weken vooral rust neemt, maakt ze één uitzondering. Aanstaande maandag verschijnt ze op de rode loper bij de première van Ons pap wil bij de revue. Ze heeft toegezegd aanwezig te zijn en wil die belofte nakomen, ook al moet ze dat doen met een mitella.
Voor haar voelt dit als een kwestie van principe. Afspraak is afspraak, vindt ze. Ze wil laten zien dat ze zich niet volledig laat tegenhouden door haar blessure. Tegelijk beseft ze dat ze het rustig moet houden en goed naar haar lichaam moet luisteren.
De rode loper zal er voor haar anders uitzien dan normaal. Geen volle glamour, maar een zichtbare beperking. Toch staat ze daar bewust bij stil. Het is voor haar een moment van doorzetten en aanwezig zijn, ondanks de omstandigheden.
Een duidelijke waarschuwing
Het verhaal van Marijke laat zien hoe snel een ongeluk kan gebeuren. Ook mensen die fit en actief zijn, blijven kwetsbaar. Een klein obstakel kan grote gevolgen hebben, zeker bij weinig licht en een hoog tempo. Dat besef wil ze graag delen met anderen.
Ze hoopt dat haar ervaring mensen aan het denken zet. Goede verlichting, aangepast tempo en alertheid zijn belangrijk, vooral in de avonduren. Stoeptegels, hoogteverschillen en andere obstakels zijn in het donker snel over het hoofd gezien.
Voorlopig richt Marijke zich volledig op haar herstel. Ze hoopt na verloop van tijd weer meer zelf te kunnen doen. Tot die tijd moet ze geduld hebben en hulp accepteren. Dat vindt ze lastig, maar ze ziet het als onderdeel van het proces.
Haar boodschap is helder en oprecht. Fit blijven is belangrijk, maar veiligheid is belangrijker. Ze heeft haar les geleerd en neemt die mee naar de toekomst. Hopelijk helpt haar verhaal ook anderen om bewuster met hun eigen veiligheid om te gaan.
Bron: De Telegraaf
