Zeg wijn, borrelhapjes of uitgebreid koken en de liefhebbers van FavorFlav weten precies hoe het hoort. Waar je eet, wat je drinkt en hoe je dat aanpakt. Dit keer draait het niet om smaak, maar om stijl. Want ja, zelfs hoe je een wijnglas vasthoudt, zegt meer over je dan je denkt.
Kijk de volgende borrel maar eens goed om je heen. Let niet op wat mensen zeggen, maar op hun handen. De manier waarop iemand zijn wijnglas vastpakt, verraadt verrassend veel. En voor je het weet, tel je in stilte mee. Hoeveel zogenoemde alcoholisten staan er eigenlijk in jouw groep.
Type 1: de alcoholist
Volgens etiquettekenner William Hanson is er één manier die direct opvalt. Dat is het vasthouden van het wijnglas bij de kelk. Dat grote ronde deel waar de wijn in zit. In de wereld van wijnliefhebbers wordt dat meestal gezien als een grote fout.
Wanneer je de kelk vastpakt, warmt de wijn sneller op. Dat komt door de warmte van je hand. Zeker bij witte wijn is dat onwenselijk. Daarnaast laat je sneller vlekken achter. Vette vingers op het glas worden niet gewaardeerd.
Waarom mensen dit toch doen, blijft gissen. Misschien voelt het steviger. Misschien gaat het drinken zo sneller. Of misschien maakt het ze gewoon niets uit. Wat de reden ook is, in veel kringen wordt deze houding gelinkt aan overmatig drinken.
Toch zit er een opvallende twist aan dit verhaal. In koninklijke kringen wordt deze manier juist niet afgekeurd. Sterker nog, het werd vroeger gezien als correct gedrag. Het vasthouden van de kelk liet zien dat je handen schoon waren.
In vroegere tijden werkten mensen vaak met hun handen. Dat liet sporen na. Schone handen waren een teken van status. Door de kelk vast te pakken, liet je zien dat je geen vieze handen had. Dat paste bij adel en hofleven.
Zie je iemand het glas bij de kelk vasthouden, dan zijn er dus twee opties. Of je hebt te maken met een stevige drinker. Of iemand met koninklijk bloed. De waarheid ligt waarschijnlijk ergens in het midden.
Type 2: de opschepper
Dan is er nog een andere opvallende stijl. Het vastpakken van het glas bij de voet. Dat platte rondje onderaan. Volgens Hanson is dit ook geen goed idee. Het zou iets zeggen over iemands karakter.
Mensen die dit doen, worden vaak gezien als opscheppers. Of zoals Hanson het noemt, een ponce. Dat betekent iemand die graag gezien wil worden. Of iemand die indruk wil maken. Niet per se charmant.
Daarnaast is het simpelweg onhandig. Een glas vasthouden bij de voet is instabiel. Eén verkeerde beweging en je wijn ligt op de vloer. Of erger, over iemands kleding. En laten we eerlijk zijn, hoe later het wordt, hoe groter die kans.
Na een paar glazen wordt coördinatie sowieso lastiger. Dan is zo’n glas bij de voet vasthouden vragen om problemen. Het ziet er misschien nonchalant uit, maar praktisch is anders.
Deze houding wordt vaak gekozen zonder erbij na te denken. Toch roept het reacties op. Mensen zien het als overdreven of gemaakt. Alsof iemand wil laten zien dat hij precies weet hoe het moet.
Zo hoort het volgens de etiquette
Volgens de officiële regels is er maar één juiste manier. Je houdt je wijnglas vast bij de steel. Dat smalle stukje tussen kelk en voet. Dit is de manier die wereldwijd wordt aangeraden.
Door het glas bij de steel vast te houden, blijft de wijn op temperatuur. Je hand raakt de wijn niet. Dat is vooral belangrijk bij gekoelde wijnen. Ook blijft het glas schoon en helder.
Daarnaast kun je de wijn makkelijker ronddraaien. Dat ronddraaien, ook wel swirlen genoemd, helpt om aroma’s vrij te laten komen. Zo ruik en proef je de wijn beter.
Deze houding straalt rust en kennis uit. Je laat zien dat je weet wat je doet. Zonder dat je daar woorden voor nodig hebt. Het is subtiel en effectief.
Toch is de praktijk vaak anders. Veel mensen beginnen keurig bij de steel. Naarmate de avond vordert, verandert dat. Een paar glazen later verschuift de hand langzaam omhoog.
Na middernacht gelden andere regels
Tijdens een lange wijnavond komen verschillende persoonlijkheden naar boven. Aan het begin is iedereen netjes. Glazen worden voorzichtig vastgehouden. Er wordt gelet op houding en indruk.
Maar naarmate de klok richting drie uur ’s nachts gaat, verandert de sfeer. Etiquette maakt plaats voor gezelligheid. Het glas belandt vaker in de kelk. Soms zelfs op de bar.
Op dat moment maakt het niemand meer uit hoe het hoort. Het gaat om het moment. Om lachen, praten en genieten. En eerlijk is eerlijk, dan zijn we allemaal even een beetje alcoholist.
Misschien is dat ook prima. Regels zijn er om te kennen. Niet altijd om te volgen. Zeker niet na een geslaagde avond met goede wijn en fijne mensen.
Dus kijk gerust eens om je heen bij de volgende borrel. Observeer handen, glazen en houdingen. En glimlach. Want hoe je je wijnglas ook vasthoudt, uiteindelijk draait het om plezier.
Bron: Amayzine
