Wist je dat er in Nederland duizenden regels bestaan waar jij je elke dag aan moet houden? Er zijn in totaal bijna tienduizend verschillende regels en voorschriften. Sommige zijn heel logisch en begrijpelijk. Andere zorgen ervoor dat je je afvraagt wie dit ooit heeft bedacht.
Iedereen weet dat je geen spullen mag vernielen en dat je niet mag racen op een opgevoerde fiets. Ook zwartrijden en wildplassen zijn duidelijk verboden. Toch zijn er regels waarvan je waarschijnlijk niet wist dat ze bestaan. En grote kans dat jij zelf ooit zo’n regel hebt overtreden zonder dat je het doorhad.
Hieronder lees je wat officieel niet mag in Nederland, ook al lijkt het onschuldig. Daarnaast ontdek je dingen die juist wél mogen, terwijl veel mensen denken dat ze verboden zijn.
Regels in Nederland: dit is eigenlijk verboden
Van zwartrijden tot wildplassen: sommige regels zijn voor iedereen helder. Je weet dat je een boete kunt krijgen als je het toch doet. Toch bestaan er ook minder bekende regels die je misschien verrassen. Hieronder lees je een aantal voorbeelden van dingen die officieel niet zijn toegestaan.
Stoepkrijten
Bijna iedereen heeft het vroeger gedaan. Met stoepkrijt een hinkelbaan tekenen of pijlen maken voor een spelletje in de straat. Het lijkt compleet onschuldig. Toch valt stoepkrijten in sommige gemeenten onder het aanbrengen van tekens op openbaar terrein.
Dat betekent dat het officieel niet altijd is toegestaan. Dit geldt niet alleen voor volwassenen, maar ook voor kinderen. In sommige gemeenten kon je er zelfs een boete voor krijgen van ongeveer 140 euro.
De gedachte achter deze regel is dat openbare ruimte netjes moet blijven. Alles wat blijvend kan zijn, mag niet zomaar worden aangebracht. Al is stoepkrijt meestal na een regenbui verdwenen.
Gelukkig hebben veel gemeenten deze regel inmiddels versoepeld of afgeschaft. Stoepkrijt wordt vaak gezien als onschuldig kinderspel. Toch kan het per gemeente verschillen. Het laat zien dat regels soms langer blijven bestaan dan nodig is.
Flyers uitdelen in winkelcentra
Misschien heb je het zelf wel eens gedaan. Flyers uitdelen voor een evenement, actie of politieke partij. Tijdens verkiezingen zie je dit vaak gebeuren in drukke winkelstraten. In principe mag je in Nederland folders uitdelen. Dat valt onder vrijheid van meningsuiting.
Toch zijn er uitzonderingen. Je mag geen flyers uitdelen op plekken waar het als hinderlijk wordt gezien. Denk aan stations, luchthavens en sommige winkelcentra. Deze locaties hebben vaak eigen regels.
Ook mag de inhoud van de flyer niet discriminerend zijn. Je mag niet oproepen tot haat of geweld. Vrijheid van meningsuiting kent grenzen.
Winkelcentra zijn vaak privéterrein. De eigenaar mag bepalen wat daar wel of niet is toegestaan. Daarom kan het zijn dat je daar wordt weggestuurd als je zonder toestemming folders uitdeelt.
Broodje eten in de supermarkt
In een kledingwinkel iets uit het schap pakken en meteen opeten, dat doe je niet. Iedereen weet dat dit niet mag. Toch gebeurt het in supermarkten regelmatig. Iemand opent alvast een pak koekjes of geeft een kind een broodje terwijl er nog niet is afgerekend.
Officieel wordt dit gezien als diefstal. Je hebt het product nog niet betaald en het is dus nog eigendom van de winkel. Ook al ben je van plan om het later bij de kassa te betalen.
Supermarkten zijn hier soms soepel in, vooral als je het lege pakje laat zien bij het afrekenen. Maar juridisch gezien mag het niet.
Het idee achter deze regel is simpel. Pas na betaling wordt iets jouw eigendom. Tot die tijd mag je het niet gebruiken of consumeren. Dat geldt ook voor een flesje drinken op een warme dag.
In de vuilniszak kijken van de buren
Het klinkt misschien vreemd, maar het komt vaker voor dan je denkt. Mensen die in de vuilniszak van een ander kijken. Soms uit nieuwsgierigheid. Soms om statiegeldflessen te zoeken.
Zodra afval aan de straat staat, lijkt het misschien vrij toegankelijk. Toch is het officieel niet toegestaan om zomaar in iemands vuilniszak te kijken of spullen eruit te halen.
Afval kan namelijk nog steeds worden gezien als persoonlijk eigendom, zolang het niet is opgehaald. Bovendien kan het te maken hebben met privacy. In afval zitten vaak persoonlijke gegevens, zoals brieven of verpakkingen met adressen.
Zelfs als je het doet met goede bedoelingen, bijvoorbeeld om te recyclen, kan het tegen de regels zijn. Gemeenten hebben hier vaak aparte bepalingen voor in hun plaatselijke verordeningen.
Verboden toegang voor onbevoegden
Je hebt het bord vast vaak gezien: verboden toegang voor onbevoegden. Dit bord betekent precies wat er staat. Als jij geen toestemming hebt, mag je het terrein niet betreden.
Dit kan gaan om een bouwplaats, een verlaten pand of een groot landgoed. De eigenaar heeft het recht om zijn terrein af te sluiten voor anderen.
Toch komt het regelmatig voor dat mensen zo’n terrein toch betreden. Bijvoorbeeld omdat een bal erheen rolt of omdat je hond ineens onder een hek doorgaat.
In principe pleeg je dan huisvredebreuk als je zonder toestemming het terrein op gaat. Zelfs als je maar kort naar binnen loopt.
De regel is bedoeld om eigendommen te beschermen en ongelukken te voorkomen. Op een bouwplaats kan het bijvoorbeeld gevaarlijk zijn. Daarom kan het overtreden van zo’n verbod een boete opleveren.
Dit mag juist wel terwijl we denken dat het niet mag
Naast regels die je verrassen omdat ze strenger zijn dan gedacht, bestaan er ook situaties waarin je denkt dat iets verboden is, terwijl dat niet zo is. Hieronder lees je een paar voorbeelden.
Parkeren op een voormalige invalidenplaats
Je kent het vast. Je zoekt al een tijdje naar een parkeerplek in de stad. Dan zie je een vak met een kruis op de grond. Je denkt meteen dat het een invalidenparkeerplaats is.
Normaal gesproken mag je daar alleen parkeren met een geldige invalidenparkeerkaart. Toch kan het gebeuren dat zo’n vak geen officieel bord meer heeft.
Een invalidenparkeerplaats is alleen geldig als er een officieel verkeersbord bij staat. Staat er geen bord meer, dan is het juridisch gezien geen speciale parkeerplaats meer.
Ook al staat het kruis nog op de grond. In dat geval mag je er gewoon parkeren. Veel mensen weten dit niet en rijden onnodig door.
Fiets parkeren bij een sticker met ‘hier geen fietsen plaatsen’
In veel steden zie je stickers of bordjes met de tekst ‘hier geen fietsen plaatsen’. Vaak hangen deze op muren of ramen van winkels of woningen.
Toch betekent zo’n sticker niet automatisch dat het wettelijk verboden is om daar je fiets neer te zetten. Als het geen officieel verkeersbord is, heeft het geen juridische kracht.
Een particulier mag zo’n sticker ophangen, maar dat maakt het nog geen officiële regel. Je mag je fiets daar dus meestal gewoon parkeren.
Er zijn wel grenzen. Je mag je fiets niet voor een nooduitgang, deur of ingang plaatsen. Dat kan gevaarlijk zijn en is vaak wel verboden.
Het verschil zit dus in officiële verkeersborden en particuliere aanwijzingen. Alleen officiële borden hebben wettelijke waarde.
Waarom bestaan zulke regels eigenlijk?
Veel regels zijn ontstaan om orde en veiligheid te bewaren. Sommige zijn oud en stammen uit een tijd waarin situaties anders waren dan nu.
Andere regels zijn lokaal bepaald. Gemeenten mogen zelf aanvullende regels maken via plaatselijke verordeningen. Daardoor kan iets in de ene stad verboden zijn, terwijl het in een andere stad gewoon mag.
Ook speelt handhaving een rol. Niet elke regel wordt streng gecontroleerd. Soms bestaat een regel nog op papier, maar wordt er nauwelijks op gehandhaafd.
Het is daarom altijd slim om je bewust te zijn van je omgeving. Let op officiële verkeersborden en aanwijzingen van bevoegde instanties.
Regels lijken soms overdreven, maar ze hebben vaak een reden. Tegelijkertijd zijn er misverstanden die blijven bestaan, zoals bij parkeerplaatsen of fietsverboden.
Door beter te weten wat wel en niet mag, voorkom je onnodige boetes. En misschien kijk je voortaan toch net iets anders naar een stoep vol krijttekeningen of een leeg parkeerbord.
Bron: Manly (via msn)
