Voor Bas Nijhuis kwam dinsdag alles plotseling tot stilstand. Tijdens een verplichte conditietest bij de KNVB ging het volledig mis. Waar hij normaal bekendstaat als kalm en nuchter, hield hij het dit keer niet droog. De pijn was direct duidelijk en de schrik groot.
Abrupt einde aan goede periode
Bas voelde meteen dat het mis was. Tijdens een versnelling schoot de pijn door zijn onderbeen. Hij wist direct dat het fout zat. Zijn achillespees had het begeven. Dat besef kwam hard binnen. Hij realiseerde zich meteen dat hij maanden zou zijn uitgeschakeld.
De timing maakte het extra pijnlijk. Sportief gezien zat hij juist in een sterke fase. Kort daarvoor had hij een goed functioneringsgesprek gehad. Daarin kreeg hij te horen dat hij in beeld was voor grote wedstrijden. Dat gaf vertrouwen en motivatie.
Een van die wedstrijden was de topper tussen PSV en Feyenoord. Die stond op zijn lijst. Hij keek daar enorm naar uit. In één moment verdween dat vooruitzicht volledig.
De teleurstelling was groot. Niet alleen door de blessure zelf, maar ook door alles wat erbij hoorde. Het gevoel dat je ergens naartoe werkt en dat het dan stopt. Dat raakt ook iemand met ervaring.
Pijn als een schot in de kuit
Bas beschrijft het moment heel beeldend. Het voelde alsof er plots hagel in zijn kuit werd geschoten. Alsof iemand met een luchtbuks raak schoot. Die vergelijking zegt genoeg. De pijn was scherp en direct heftig.
Medische begeleiding was snel ter plaatse. Op de KNVB Campus werd al snel duidelijk dat het om de achillespees ging. Zijn vermoeden werd bevestigd. Daarna volgde doorverwijzing naar specialisten voor verder onderzoek.
Uit scans bleek dat de pees op een gunstige plek beschadigd is. Dat gaf een beetje opluchting. Een operatie lijkt voorlopig niet nodig. Dat scheelt in hersteltijd en risico’s.
Toch blijft het een zware blessure. Zeker voor iemand die zijn lichaam dagelijks belast. De komende periode staat volledig in het teken van herstel en geduld. Dat is lastig voor iemand die altijd in beweging is.
Seizoen definitief voorbij
Op dit moment zit zijn voet vast in een stevige brace. Bas noemt het zelf een soort skischoen. Die houdt alles op zijn plek zodat de pees kan genezen. Over een paar weken volgt een nieuwe controle.
Als die controle goed uitpakt, mag hij voorzichtig beginnen met revalideren. Dat gaat stap voor stap. Niets forceren. Luisteren naar het lichaam is nu belangrijker dan ooit.
Hoe dan ook is zijn seizoen voorbij. Wedstrijden fluiten zit er voorlopig niet in. Dat is een harde realiteit. Zeker omdat hij zich fit voelde en klaar was voor grote affiches.
Het accepteren daarvan kost tijd. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Je rol verandert ineens. Van actief op het veld naar toeschouwer vanaf de zijlijn.
Stoppen past niet bij Bas
Stilzitten is niets voor Bas. Hij geeft eerlijk toe dat het aan hem vreet. Toch probeert hij positief te blijven. Waar hij kan, blijft hij trainen. Zijn bovenlijf en andere been pakt hij actief aan.
Hij wil sterker terugkomen. Dat is zijn doel. Leeftijd speelt daarbij geen rol, zegt hij zelf. Met zijn 49 jaar voelt hij zich nog lang niet klaar. Stoppen is voor hem geen optie.
Hij gelooft in herstel en discipline. Dat heeft hem zijn hele carrière geholpen. Ook nu wil hij die mentaliteit vasthouden. Alles binnen zijn mogelijkheden wordt benut.
De wedstrijd PSV tegen Feyenoord zal hij nu vanaf de bank volgen. Dat voelt vreemd, maar hij blijft sportief. Hij hoopt dat Allard Lindhout en zijn team het goed doen. Die wens komt oprecht over.
Eerder ook onder druk
Het afgelopen jaar was sowieso niet rustig voor Bas. Hij lag eerder al onder een vergrootglas. Er gingen verhalen rond over een vermeende affaire. Die beschuldigingen maakten veel los.
Bas ontkende die aantijgingen stellig. Na een periode van stilte verscheen hij weer in het programma Vandaag Inside. Aan tafel maakte hij korte metten met de verhalen.
Op de vraag of het verhaal klopte, was hij duidelijk. Zijn antwoord was simpel en resoluut. Nee. Meer woorden maakte hij er niet aan vuil. Daarmee wilde hij het onderwerp afsluiten.
Hij gaf toen wel aan dat het zwaar was voor zijn omgeving. Niet alleen voor hemzelf, maar vooral voor zijn naasten. Zijn ouders en zijn vrouw Chantal kregen ook veel mee.
Bas benadrukte dat zij er samen doorheen waren gegaan. Als gezin bleven ze sterk. Toch wilde hij geen privézaken bespreken op televisie. Die grens gaf hij duidelijk aan.
Sindsdien heeft hij inhoudelijk niets meer gezegd over die periode. Hij richtte zich weer op zijn werk. Op het veld voelde hij zich thuis. Juist daarom komt deze blessure extra hard aan.
De komende maanden staan in het teken van herstel. Fysiek en mentaal. Bas Nijhuis kennende, zal hij alles doen om terug te komen. Niet sneller dan mag, maar wel vastberaden.
Bron: Shownieuws
