Daan Jensen heeft in een openhartig interview met het weekblad Story gesproken over het overlijden van zijn broertje Robert Jensen. Robert overleed op maandag 12 januari 2026. Het verlies kwam hard aan bij de familie. Toch beschrijft Daan zijn reactie als opvallend rustig en bedachtzaam.
De broers hadden kort voor het overlijden nog contact. Eén dag eerder spraken zij elkaar telefonisch. Dat gesprek is Daan bijgebleven. Niet vanwege paniek, maar vanwege het gevoel dat er iets niet klopte. Toch had niemand kunnen voorspellen hoe snel het zou aflopen.
Robert Jensen werd 52 jaar oud. Hij overleed aan een hartstilstand in een ziekenhuis in Spanje. Het nieuws werd enkele dagen later publiek gemaakt. Zijn broer Frank Dane deelde het verdrietige bericht via Instagram. Daarmee werd het overlijden officieel bekend bij het grote publiek.
Rustige reactie na groot verlies
Daan Jensen vertelt dat zijn reactie op het overlijden voor sommigen vreemd kan lijken. Hij bleef opvallend rustig. Volgens hem zou Robert dat zelf ook zo hebben gewild. Daan voelde geen paniek, maar vooral berusting. Dat betekent niet dat het verdriet er niet is.
Hij legt uit dat iedereen rouw op een eigen manier verwerkt. Voor hem voelt rust op dit moment passend. Hij ziet het overlijden niet alleen als verlies. Hij kijkt ook terug op het leven dat Robert heeft geleid. Dat helpt hem omgaan met het gemis.
Daan benadrukt dat verdriet en bewondering naast elkaar kunnen bestaan. Hij noemt Roberts leven inspirerend. Ondanks het verdriet ziet hij vooral iemand die zijn dromen volgde. Robert koos altijd voor zijn passie en leefde zonder half werk.
Volgens Daan heeft Robert alles uit het leven gehaald. Hij deed wat hij wilde en stond volledig achter zijn keuzes. Dat geeft troost. Het maakt het afscheid niet makkelijker, maar wel begrijpelijker.
Herinneringen aan Robert als persoon
Daan wil graag een ander beeld van Robert laten zien. Veel mensen kennen hem vooral van zijn uitgesproken meningen. Toch was hij volgens zijn broer heel anders in privékring. Daan noemt hem de liefste jongen die hij kende.
Hij vertelt dat Robert altijd goed was voor zijn familie. Dat beeld herkennen mensen misschien niet direct. Toch was hij zorgzaam, loyaal en warm. Binnen het gezin was hij iemand op wie je kon bouwen.
Daan kijkt met een goed gevoel terug op zijn broertje. Dat geldt ook voor hun vader Frank. Volgens Daan is dat volledig Roberts verdienste. Hij liet zich van zijn beste kant zien binnen de familie.
Het gevoel van trots overheerst steeds meer. Daan verwacht dat dit gevoel alleen maar zal groeien. Robert heeft zijn eigen weg gekozen. Hij deed dat zonder spijt. Dat maakt zijn nalatenschap krachtig.
Het laatste contact tussen de broers
Het laatste telefoongesprek tussen Daan en Robert vond één dag voor het overlijden plaats. Daan belde zijn broertje om te vragen hoe het met hem ging. Dat gesprek maakte indruk. Niet door paniek, maar door zorg.
Robert was tijdens het gesprek goed aanspreekbaar. Toch klonk hij niet fit. Daan hoorde aan zijn stem dat er iets mis was. Zijn broertje klonk zwak en uitgeput. Dat baarde hem zorgen.
Robert gaf aan zich slecht te voelen. Hij voelde zich slap en had weinig energie. Dat was voor Daan duidelijk hoorbaar. Daarom besloot Robert medische hulp te zoeken. Hij ging in Spanje naar een arts.
Volgens Daan was het gesprek rustig van toon. Er was geen haast of angst. Toch bleef het gesprek hangen. Achteraf krijgt het meer betekenis. Dat maakt het moment extra beladen.
Gezondheidsproblemen in Spanje
Robert verbleef in Spanje toen zijn gezondheid verslechterde. Hij voelde zich al enige tijd niet goed. Volgens Daan nam hij zijn klachten serieus. Hij besloot daarom naar een dokter te gaan.
Wat er precies is besproken bij de arts, is niet bekend. Wel is duidelijk dat zijn toestand kwetsbaar was. De klachten waren serieus. Toch kwam het overlijden onverwacht. Niemand had dit scenario voorzien.
De hartstilstand kwam plotseling. Robert werd opgenomen in een Spaans ziekenhuis. Daar is hij overleden. Voor de familie kwam het nieuws als een schok, ondanks eerdere zorgen.
Daan benadrukt dat er geen sprake was van nalatigheid. Robert heeft gedaan wat hij kon. Hij luisterde naar zijn lichaam en zocht hulp. Soms is dat helaas niet genoeg.
Leven vol passie en eigen keuzes
Volgens Daan heeft Robert altijd geleefd zoals hij dat wilde. Hij maakte zijn eigen keuzes. Hij liet zich niet tegenhouden door verwachtingen van anderen. Dat typeerde hem sterk.
Robert was gepassioneerd over zijn werk. Hij stortte zich volledig op radio en televisie. Hij ging altijd voor zijn overtuiging. Dat maakte hem soms controversieel, maar ook authentiek.
Daan ziet dat als een belangrijk onderdeel van zijn nalatenschap. Robert leefde voluit. Hij hield niets achter. Hij koos voor een leven zonder spijt. Dat geeft zijn overlijden een bijzondere lading.
Het verdriet blijft groot. Toch is er ook dankbaarheid. Dankbaarheid voor de herinneringen. Dankbaarheid voor wie Robert was. Voor Daan is dat nu het belangrijkste om vast te houden.
Het verlies zal altijd voelbaar blijven. Tegelijk blijft Robert aanwezig in herinneringen en verhalen. Dat is hoe Daan hem wil blijven zien. Als iemand die het leven omarmde, tot het einde.
Bron: socialnieuws.nl
