Een recente simulatie schetst de mogelijke gevolgen van een botsing tussen de aarde en asteroïde 99942 Apophis. Deze pinda-vormige ruimterots, ook bekend als de ‘God van Chaos’, heeft een diameter van ongeveer 340 meter. Op 13 april 2029 passeert Apophis de aarde op slechts 32.000 kilometer afstand. Dat is zo dichtbij dat de asteroïde vanuit delen van de wereld zichtbaar wordt met het blote oog.
Tijdens deze nauwe passage beweegt Apophis met enorme snelheid over de Atlantische Oceaan. De volledige oversteek zou minder dan een uur duren, volgens berekeningen van astronomen. De verwachting is dat de asteroïde de aarde niet raakt tijdens deze vlucht.
Toch wijst recent onderzoek op een theoretisch risico door een mogelijke botsing met een klein ruimteobject. Zelfs een object van slechts 0,6 meter kan in uitzonderlijke omstandigheden invloed hebben.
Onderzoek naar koersverandering
De Canadese astronoom Paul Wiegert onderzocht dit scenario samen met collega Benjamin Hyatt. Hun studie, gepubliceerd in The Planetary Science Journal, beschrijft hoe een botsing de baan kan veranderen.
Een object van 3,4 meter zou al voldoende zijn om Apophis te ontregelen. In dat geval zou een latere inslag mogelijk worden. De kans daarop schatten zij op 2,7 procent.
Gevolgen van een inslag
Mocht Apophis de aarde toch raken, dan blijven de gevolgen volgens Cosmoknowledge beperkt tot regionale verwoesting. De kracht van de inslag wordt vergeleken met 1.000 megaton TNT.
Dat staat gelijk aan tientallen tot honderden kernwapens. De planeet zou niet vergaan, maar miljarden levens zouden verloren gaan. Daarnaast zouden langdurige klimaateffecten en wereldwijde ontwrichting ontstaan door stof en rook.
Waarschuwingen van experts
Ruimtevaartdeskundigen benadrukken dat een massale evacuatie noodzakelijk zou zijn als een inslag dreigt. Zo’n operatie vereist ongekende internationale samenwerking en logistiek. Zelfs dan is succes niet gegarandeerd, omdat timing en locatie bepalend zijn.
Volgens NASA vormt Apophis in 2029 geen bedreiging. De organisatie bevestigt dat de asteroïde dichterbij komt dan veel satellieten. Zulke passages gebeuren gemiddeld slechts eens per 7.500 jaar.
