Voor veel mensen lijkt Jutta Leerdam niet te stoppen. Ze wint medailles, rijdt records en straalt zelfvertrouwen uit. Toch ging achter dat succes jarenlang een ander verhaal schuil. In een open interview met Helden Magazine vertelt ze hoe ze worstelde met eten en haar lichaam.
Achter het perfecte plaatje
Jutta vertelt dat ze lange tijd vastzat in een ongezond patroon. Vooral in de zomermaanden ging het mis. Ze at te weinig, terwijl ze juist extra hard trainde. Daardoor raakte haar vetpercentage veel te laag.
Ze merkte dat haar lichaam signalen gaf. Toch luisterde ze daar niet altijd naar. De drang om controle te houden was sterk. Ze zat in een vicieuze cirkel waar ze moeilijk uitkwam.
Voor de buitenwereld bleef ze presteren. Daardoor zag bijna niemand hoe het echt met haar ging. Zelf vond ze het moeilijk om erover te praten. Het voelde kwetsbaar en persoonlijk.
Dat ze haar verhaal nu deelt, is een bewuste keuze. Ze wil laten zien dat succes niet altijd vanzelf komt. Achter prestaties schuilt soms een strijd die je niet ziet.
Strijd met eten en lichaam
Jutta vertelt dat ze als tiener obsessief met haar gewicht bezig was. Vooral rond haar zestiende nam dat extreme vormen aan. Elke dag draaide om eten, trainen en controleren.
Ze beschrijft hoe het bijna een spel werd. Kijken hoe ver ze kon gaan. Minder eten, meer trainen. Het gaf haar tijdelijk een goed gevoel.
Tegelijkertijd was het gevaarlijk. Haar lichaam raakte uit balans. De gevolgen waren lichamelijk en mentaal merkbaar. Toch voelde stoppen moeilijk.
Ze benadrukt dat dit soort gedrag vaker voorkomt in de sportwereld. Zeker bij jonge sporters. Presteren en uiterlijk worden soms te belangrijk.
Door haar verhaal te delen, wil ze laten zien dat het anders kan. Gezondheid moet altijd voorop staan. Ook bij topsport.
Meer dan alleen topsport
Jutta ziet zichzelf niet alleen als schaatsster. Ze voelt ook verantwoordelijkheid richting jongeren. Ze wil een positief voorbeeld zijn, zonder perfect te hoeven lijken.
Ze maakt zich zorgen over hoe weinig jongeren bewegen. Veel kinderen zitten uren achter een scherm. Dat vindt ze zorgelijk.
Buiten spelen en sporten ziet ze als een laagdrempelig begin. Je hoeft geen topsporter te zijn om te bewegen. Elk beetje telt.
Ze denkt na over manieren om jongeren te motiveren. Niet door druk, maar door plezier. Bewegen moet leuk zijn.
Die boodschap lijkt aan te slaan. Ze krijgt veel berichten van jonge meisjes. Ze vertellen dat ze door haar zijn begonnen met schaatsen. Dat raakt haar.
Ze vindt het mooi om te zien dat haar verhaal anderen inspireert. Niet alleen om te sporten, maar ook om eerlijk te zijn over gevoelens.
Taboes in de sportwereld
In het interview doorbreekt Jutta ook andere taboes. Ze praat open over menstruatieklachten. Een onderwerp waar weinig over wordt gesproken in de sport.
Ze legt uit hoe lastig het kan zijn tijdens belangrijke wedstrijden. Je voelt je niet fit, maar je kunt er weinig aan doen.
Toch wordt er vaak verwacht dat je gewoon presteert. Dat maakt het extra zwaar. Ze vindt het belangrijk dat hier meer begrip voor komt.
Door het hardop te zeggen, hoopt ze dat het bespreekbaar wordt. Niet alleen voor vrouwen, maar ook voor trainers en bonden.
Ze wil laten zien dat topsporters ook mensen zijn. Met lichamelijke processen die erbij horen. Dat mag benoemd worden.
Openheid kan zorgen voor meer begrip en betere begeleiding. Dat is nodig voor een gezonde sportomgeving.
Richting de Olympische Spelen
Sportief gezien kende Jutta recent een spannend moment. Tijdens het kwalificatietoernooi voor de Olympische Spelen kwam ze ten val. Even leek haar deelname onzeker.
Toch kreeg ze alsnog vertrouwen van de selectiecommissie van de schaatsbond KNSB. Ze werd aangewezen voor deelname aan de Olympische Spelen.
Technisch directeur Remy de Wit gaf uitleg bij die beslissing. Volgens hem domineerde Jutta de afgelopen jaren internationaal op deze afstand.
De aanwijsplek ging niet ten koste van andere rijdsters. Dat was voor Jutta belangrijk. Ze wilde niemand benadelen door haar selectie.
Ze deelde het nieuws zelf via Instagram. Ze vertelde hoe ze zich na haar val had herpakt. Uiteindelijk kwalificeerde ze zich via de 500 meter.
In totaal konden negen Nederlandse vrouwen zich plaatsen. Jutta was een van hen. Omdat er nog een plek vrij was, werd ze ook ingeschreven op de 1000 meter.
Ze benadrukte hoe dankbaar ze was. Vooral omdat de beslissing niemand anders raakte. Voor haar voelde het als een bevestiging.
Dankbaar en vooruitkijkend
Jutta sluit af met een gevoel van opluchting. Alles is goed gekomen. Na een moeilijke periode, zowel sportief als persoonlijk, staat ze er weer.
Ze kijkt uit naar de Olympische Spelen in Milaan. Niet alleen als schaatsster, maar ook als mens. Met meer balans en zelfkennis.
Haar verhaal laat zien dat kracht niet alleen zit in winnen. Het zit ook in eerlijk zijn. Over onzekerheid, fouten en groei.
Door haar ervaringen te delen, doorbreekt ze het perfecte beeld. Ze laat zien dat topsport en kwetsbaarheid samen kunnen gaan.
Voor veel jonge sporters kan dat verschil maken. Niet alles hoeft foutloos te zijn. Gezondheid en welzijn blijven het belangrijkst.
Met die boodschap reist Jutta richting Milaan. Sterk, bewust en dankbaar.
Bron: Shownieuws
