Op dinsdagavond eindigde het programma RTL Tonight het jaar met een bijzondere uitzending. Niet zomaar eentje, maar eentje die veel mensen recht in het hart raakte. In deze aflevering stond Martijn Krabbé centraal, die openhartig vertelde over zijn ziekte en zijn leven. Martijn is ongeneeslijk ziek en blikte samen met zijn vrouw Deborah terug op het afgelopen jaar. Het werd een eerlijk, kwetsbaar en intens gesprek.
Tijdens het gesprek met presentator Humberto Tan vertelde Martijn dat hij het gevoel heeft dat hij zijn leven tot nu toe heeft verspild. Een uitspraak die veel mensen aangreep. Hij zei het niet met boosheid of spijt, maar juist met verdriet en inzicht. Hij kijkt nu anders naar zijn leven en beseft dat hij lange tijd vooral is meegezogen in de drukte van alledag.
Martijn merkte op dat hij het leven voorheen vooral als een race zag. Altijd druk, altijd onderweg. Nooit echt stilstaan bij wat hij deed of voelde. Nu hij geconfronteerd wordt met zijn ziekte, ziet hij hoe waardevol de momenten zijn die hij vroeger over het hoofd zag. Dat besef komt laat, maar het is wel eerlijk en oprecht.
Een andere manier van leven
Martijn zei tegen Humberto dat zijn leven nu pas echt voelt zoals het altijd al had moeten zijn. Hij ziet meer schoonheid in de gewone dingen. Een gesprek, een wandeling, de liefde van zijn vrouw. Kleine momenten die hij vroeger misschien als vanzelfsprekend beschouwde, hebben nu veel meer betekenis gekregen. Dat maakt hem dankbaarder, maar soms ook verdrietig.
Hij gaf toe dat hij lange tijd aan het leven voorbij is gegaan. Hij werkte veel, was altijd bezig, en stond zelden stil. Nu ziet hij hoe belangrijk het is om af en toe rust te nemen. Gewoon even kijken naar wat je hebt, in plaats van altijd maar doorrennen. Zijn ziekte heeft hem gedwongen om zijn leven opnieuw te bekijken, en dat wil hij delen met anderen.
Vooral voor mensen die ook met kanker te maken hebben, wil Martijn iets betekenen. Hij wil laten zien dat het leven niet stopt na een diagnose. Dat je zelf invloed hebt op hoe je ermee omgaat. Volgens hem draait het allemaal om perspectief: hoe kijk je naar je situatie? En wat kies je om ermee te doen?
De kracht van liefde en steun
Tijdens het gesprek zat zijn vrouw Deborah naast hem. Ze zei weinig, maar haar aanwezigheid sprak boekdelen. Ze straalde rust en kracht uit. Voor Martijn is zij een belangrijk anker geworden. In moeilijke tijden is het fijn om iemand naast je te hebben die je begrijpt, zonder veel woorden nodig te hebben.
Toen Humberto vroeg of Martijn nog droomde over de toekomst, gaf hij een bijzonder antwoord. Hij zei dat hij nog steeds droomt, maar niet zoals vroeger. Hij heeft nu vaak vreemde, verwarrende dromen. Dromen waarin angst en zorgen naar boven komen. Vooral ’s nachts voelt hij zich soms alleen, en dan piekert hij veel. Over zijn ziekte, zijn dierbaren, de toekomst die steeds onzekerder wordt.
Martijn was daar heel eerlijk over. Hij schaamt zich niet voor zijn angsten. Juist door erover te praten, maakt hij ze minder zwaar. Hij vertelde dat hij zich soms vreselijk zorgen maakt, maar dat hij elke ochtend weer probeert om op te staan met een doel. Hij wil niet meer blijven hangen in somberheid. Iedere dag is een kans om iets moois te doen, te voelen of te zeggen.
Geen dag meer verspillen
Die nieuwe houding geeft hem kracht. Hij wil geen dagen meer verspillen aan stress of onbelangrijke dingen. Elke dag is kostbaar geworden. Hij probeert nu bewust te leven. Niet meer alles op de automatische piloot doen, maar juist stilstaan bij wat er echt toe doet. Familie, liefde, verbondenheid en eerlijkheid.
Martijn zei dat hij hoopt dat mensen die zijn verhaal horen, ook anders naar hun eigen leven gaan kijken. Dat ze niet wachten tot iets ingrijpends gebeurt om pas dan stil te staan. Volgens hem is het nooit te laat om te veranderen. Om beter te luisteren naar jezelf. Om dingen los te laten die je ongelukkig maken, en te kiezen voor wat je écht belangrijk vindt.
Zijn boodschap is hoopvol, ondanks zijn ziekte. Hij laat zien dat je zelfs in zware tijden iets positiefs kunt vinden. Niet door te doen alsof het goed gaat, maar juist door toe te geven dat het moeilijk is. En daar dan alsnog iets moois van maken. Dat vraagt moed, en die heeft Martijn.
Een les die we allemaal kunnen gebruiken
Het gesprek met Martijn Krabbé was ontroerend, kwetsbaar en inspirerend tegelijk. Hij liet zien hoe het leven totaal kan veranderen, maar ook hoe je daar op een positieve manier mee om kunt gaan. Zijn verhaal is geen klaagzang, maar een oproep om bewuster te leven. Om niet te wachten op een crisis om te veranderen.
Wat veel mensen raakte, was de eerlijkheid waarmee hij sprak. Hij verbloemde niets. Hij toonde zijn angsten, zijn verdriet, maar ook zijn liefde voor het leven. Zijn woorden zijn waardevol voor iedereen, gezond of ziek. Want we rennen vaak allemaal maar door, zonder echt te voelen wat we doen. En juist daar zit de kern van wat hij wilde zeggen.
Martijn hoopt dat hij met zijn verhaal anderen raakt. Niet uit medelijden, maar om iets in beweging te zetten. Dat we onze dagen beter gaan benutten. Dat we vaker stilstaan, meer liefhebben en eerlijker zijn. Hij weet dat hij niet lang meer heeft, maar hij laat elke dag zien dat er nog zoveel te voelen en te geven valt.
Zijn verhaal is een herinnering dat elk moment telt. En dat je, zelfs in je donkerste dagen, licht kunt vinden. Als je maar durft te kijken.
Bron: Shownieuws
