Voor de jonge Luca, bekend van het programma Niet klein te krijgen, is het al lange tijd een zware strijd. De tiener vecht tegen botkanker, en zijn verhaal raakt veel mensen. Eind oktober ging het ineens weer slechter met hem. Hij voelde zich erg moe en was duidelijk niet in zijn gewone doen.
Zijn moeder vertrouwde het niet en nam contact op met het Prinses Máxima Centrum. Ze wilde dat er extra onderzoek gedaan werd, om zeker te weten dat alles goed ging. Tijdens het bezoek werd er een echo gemaakt van zijn oksel. Daarna kreeg hij een CT-scan in het Wilhelmina Kinderziekenhuis.
De uitkomst van die onderzoeken bracht een grote schok. Terug in het Prinses Máxima Centrum, werd het gezin binnengeroepen door de oncoloog. Zijn moeder herinnert zich het moment alsof het gisteren was. De dokter keek ernstig en begon direct met de woorden dat het er niet goed uitzag. Hij vertelde dat er op de scan een plekje te zien was in Luca’s rechterlong, wat leek op een uitzaaiing. Het was alsof de grond onder hun voeten wegzakte. Luca begon te huilen en zijn moeder kon alleen nog maar proberen hem te troosten.
Grote angst voor nieuwe uitzaaiingen
Na deze zware boodschap volgde op 29 oktober een PET-scan. Daarmee kon men duidelijker zien wat er precies in zijn long zat. De uitkomst bevestigde hun angst: het ging inderdaad om een uitzaaiing in de rechterlong. Er werd snel besloten om het plekje operatief te verwijderen.
Tot opluchting van het gezin hoefde Luca op dat moment geen nieuwe chemokuur te ondergaan. Toch bleef de angst. Bij deze ziekte weet je nooit wat er nog komt, en iedere controle blijft spannend. De gedachte dat het zomaar opnieuw mis kan gaan, zit constant in het achterhoofd.
Luca is nog jong, maar hij moet doorstaan wat niemand op die leeftijd mee zou mogen maken. Zijn veerkracht is bewonderenswaardig. Ook zijn moeder laat zien hoeveel kracht er in ouders schuilt. Elke controle, elke uitslag, elk gesprek met artsen is weer een emotionele achtbaan. Toch blijven ze doorgaan, hoe zwaar het ook is. De steun van vrienden, familie en volgers op social media betekent in zulke tijden veel.
Voorzichtig optimisme na nieuwe scan
Na de operatie volgde weer een periode van wachten. Zou de operatie voldoende zijn geweest? En zouden er nieuwe uitzaaiingen te zien zijn op de volgende scan? De spanning steeg opnieuw. En toen, eindelijk, kwam er goed nieuws. Op Instagram deelde zijn moeder opgelucht het laatste bericht.
De CT-scan liet geen nieuwe uitzaaiingen zien. Dat was een enorme opluchting. Ze schreef met grote blijdschap: “GOED NIEUWS! Er zijn geen nieuwe uitzaaiingen gevonden.” Voor de familie betekent dat even ademhalen. Het is een sprankje hoop in een periode vol zorgen.
Toch blijft het afwachten. In maart volgt alweer een nieuwe scan van zijn longen. Dan moeten ze opnieuw hopen op een goed resultaat. Want in deze strijd is elk positief moment waardevol, maar het gevoel van zekerheid is nooit blijvend. Toch durft het gezin, ondanks alles, weer voorzichtig vooruit te kijken. Dat is een overwinning op zich.
Impact op het gezin is enorm
De ziekte van een kind raakt het hele gezin. Niet alleen Luca heeft het zwaar, ook zijn moeder leeft voortdurend tussen hoop en vrees. Ze moet sterk zijn voor haar zoon, maar ook haar eigen emoties een plek geven. Het continu schakelen tussen ziekenhuisbezoeken, onderzoeken, gesprekken en het dagelijks leven is uitputtend. Toch blijft ze hoopvol. Dat blijkt uit alles wat ze deelt, hoe klein of groot het nieuws ook is.
De kracht van Luca en zijn familie inspireert veel mensen. Niet voor niets leeft zijn verhaal bij veel volgers mee. Elk bericht van zijn moeder wordt met spanning gevolgd. Mensen leven mee, reageren bemoedigend en sturen steun. In moeilijke tijden doet dat goed. Het laat zien dat ze er niet alleen voor staan. En dat is belangrijk, want een gevecht tegen kanker is niet alleen lichamelijk zwaar, maar ook mentaal en emotioneel slopend.
De strijd is nog niet gestreden
Hoewel het laatste nieuws positief is, weet iedereen dat de strijd nog lang niet voorbij is. Er ligt nog een lange weg voor Luca en zijn gezin. Toch laten ze zien dat hoop en doorzettingsvermogen hen blijven helpen. Iedere stap vooruit, hoe klein ook, telt. En elk goed nieuws geeft nieuwe moed. De komende maanden blijven spannend, met nieuwe controles en uitslagen. Maar nu is er even ademruimte.
Voor nu geniet het gezin van het moment. Van het feit dat er even geen nieuwe uitzaaiingen zijn. Ze weten dat het kan veranderen, maar leven van dag tot dag. En dat is soms het enige wat je kunt doen in zo’n situatie. Voor Luca, zijn moeder en alle mensen die met hen meeleven, is elk goed moment iets om te koesteren. Hun verhaal laat zien hoe belangrijk hoop is, ook als het leven zwaar is.
Bron: Ditjes & Datjes
